Czytnik kart w Menedżerze urządzeń. Otwórz Menedżera urządzeń w systemie Windows 10 i poszukaj urządzenia o nazwie Urządzenia technologii pamięci. Brak tego urządzenia oznacza, że komputer stacjonarny lub laptop nie ma czytnika kart. Jeśli urządzenie jest obecne, rozwiń je, aby wyświetlić nazwę czytnika kart.
Na wyspie znajduje się wiele ciekawych muzeów, które warto zwiedzieć oraz wykopalisk archeologicznych, które warto zobaczyć. Do najbardziej znanych należą pozostałości najstarszej cywilizacji europejskiej, które znajdują się w Knossos oraz muzeum archeologiczne w Heraklionie. Kwiecień – Październik (sezon letni): Muzea: Poniedziałki: zamknięte, Wtorek-Niedziela: 8:00-19:00, Stanowiska archeologiczne: Poniedziałki: zamknięte, Wtorek-Niedziela: 8:30-15:00, Listopad – Marzec (sezon zimowy): Poniedziałki: zamknięte, Wtorek-Niedziela: 8:30-15:00 (w święta nieczynne) Uwaga!: W pełnym sezonie turystycznym w poniedziałki muzea i stanowiska archeologiczne są czynne (z małymi wyjątkami, szczegóły w tabeli). Niektóre muzea i stanowiska archeologiczne mają inne godziny otwarcia W następujących dniach nie są pobierane opłaty za wejście do muzeów i na wykopaliska: Wstęp do muzeów, stanowisk archeologicznych itp., dla dzieci, młodzieży oraz studentów za okazaniem legitymacjii jest bezpłatny. Chania Rethymnon Heraklion Lassithi Chania Region Nazwa muzeum Opis Wstęp Chania Muzeum Archeologiczne w Kissamos Niedawno otwarte muzeum archeologiczne znajdujące się w położonym na zachodnim krańcu wyspy Kissamos. Znaleźć w nim można eksponaty od czasów prehistorycznych aż po wczesno chrześcijańskie. Godziny otwarcia: 08:30 - 15:00; w poniedziałki nieczynne 3euro Muzeum Archeologiczne w Chanii Muzeum znajdujące się w kościele wybudowanym za czasów weneckich, pod wezwaniem świętego Franciszka, posiada liczne eksponaty pochodzące z czasów od prehistorycznych do panowania na wyspie Rzymian. Godziny otwarcia: 08:00 - 15:00; w poniedziałki nieczynne 3euro Muzeum Morskie w Chanii Usytuowane w weneckim porcie Muzeum Morskie zawiera wiele bardzo ciekawych modeli statków, oraz innych eksponatów z czasów od epoki minojskiej do współczesności. Godziny otwarcia: 01/11 - 31/03 : 9:00 - 14:00 01/04 - 31/10: 9:00 - 16:00 Bilet wstępu: 2,50euro; studenci 1,50euro; dzieci do 6 roku życia za darmo Płatny Muzeum Fokloru w Chanii Muzeum nazywane również 'domem kreteńskim' pokazuje nam, jak żyli mieszkańcy Krety w XVIII i XIX wieku. Zobaczymy w nim bogate zbiory wykorzystywanych wówczas narzędzi, rękodzieła i innych. Muzeum znajduje się w centrum, przy kościele katolickim. Godziny otwarcia: 01/11 - 31/03 : 9:00 - 14:00 01/04 - 31/10: 9:00 - 16:00 Bilet wstępu: 2,50euro; studenci 1,50euro; dzieci do 6 roku życia za darmo Płatny Muzeum Greckiej Narodowej Drużyny Piłki Nożnej Muzeum dla miłośników sportu, jakim jest piłka nożna. Jest to jedyne takie miejsce w Grecji i jedno z niewielu na świecie. W muzeum znajdziemy koszulki piłkarzy, bilety na finał meczy Grecja - Portugalia i wiele innych. Godziny otwarcia: 01/11 - 31/03 : 9:00 - 14:00 01/04 - 31/10: 9:00 - 16:00 Bilet wstępu: 2,50euro; studenci 1,50euro; dzieci do 6 roku życia za darmo Płatny Muzeum Szkoły Jeśli chcemy zobaczyć, jak wyglądała szkolna klasa w przeszłości w Grecji, powinniśmy się tu udać. Godziny otwarcia: 28213-41785 - zaleca się kontakt telefoniczny, godziny często ulegają zmianie Bilet wstępu: 2,50euro; studenci 1,50euro; dzieci do 6 roku życia za darmo Płatny Muzeum Typografii Muzeum zlokalizowane w Parku Przemysłowym w Zatoce Souda. Zbiory obejmują maszyny drukarskie, rzadkie ksiązki i gazety. W muzeum można również zobaczyć, jak rozwijała się sztuka drukarska na przestrzenii dziejów. Godziny otwarcia: 01/11 - 31/03 : 9:00 - 14:00 01/04 - 31/10: 9:00 - 16:00 Bilet wstępu: 2,50euro; studenci 1,50euro; dzieci do 6 roku życia za darmo Płatny Muzeum Ruchu Oporu Nieduże muzeum we wiosce Theriso nieopodal Krety, przedstawia dzieje kreteńskiego ruchu oporu, który działał w latach 1941 - 1945 Godziny otwarcia: +30 28210 78004 - zaleca się kontakt telefoniczny, godziny często ulegają zmianie 1euro Miejska Galeria Sztuki w Chanii Galeria z imponującymi zbiorami pochodzącymi z przestrzeni lat od XVIIIwieku po współczesność. Znajdziemu tu obrazy i rzeźby stworzone przez greckich artystów Godziny otwarcia: Bilet wstępu: 2euro; dzieci i studenci, osoby po 60 roku życia oraz artyści za okazaniem dokumentu - za darmo 2euro Muzeum Eleftheriosa Venizelosa Dom jednego z najbardziej znanych Kreteńczyków,w którym mieszkał w latach 1927 - 1935. Godziny otwarcia: 11:30 - 13:30 & 18:00 - 20:00; w soboty i niedziele nieczynne Bilet wstępu: 2euro; dzieci i studenci oraz artyści za okazaniem dokumentu - za darmo 3euro Rethymnon Region Nazwa muzeum Opis Wstęp Rethymnon Muzeum Archeologiczne w Rethymnonie Muzeum znajduje się w dobrze zachowanej loggi z czasów weneckich. Można tam znaleźć ciekawe eksponaty znalezione w oklicach Rethymnonu. Godziny otwarcia: - 09:00 - 16:00 ; - 08:00 - 15:00, w poniedziałki nieczynne 3euro Muzeum Sztuki Ludowej i Historii w Rethymnonie Zasoby Muzeum Sztuki Ludowej obejmują przeszło 5000 eksponatów pochodzących z całego terytorium Krety. Zbiory zawierają liczne stroje ludowe z poszczególnych epok, zdjęcia, mapy, broń, monety, sznadary itp. Godziny otwarcia: - 10:00 - 14:30; w niedziele nieczynne 4euro; studenci 2euro Muzeum Sztuki Sakralnej w Rethymnonie Muzeum mieści się w Katedrze miasta Rethymno na Placu Mitropoleos. Jego zbiory obejmują wszelkie przedmioty sakralne gromadzone od XIX wieku Godziny otwarcia: +30 28310 22415 - ponieważ godziny otwarcia się zmieniają, zaleca się wcześniejszy kontakt telefoniczny darmowy Muzeum Figur Woskowych w Zonianie Warte uwagi muzeum, w którym zobaczmy 87 woskowych figur naturalnych rozmiarów, które pokazują historyczne sceny z dziejów Krety Godziny otwarcia: 10:00 do zmierzchu 3,50euro> Muzeum Liry Kreteńskiej Muzeum mieści się obok szpitala miejskiego w nowej części miasta, nawiązuje do instrumentu, jakim jest lira, a jaki od zawsze związany jest z tradycją wyspiarzy. Godziny otwarcia: pon.&środa&sobota: 10:00 - 14:00; wtorek&czwartek&piątek: 10:00 -14:00 & 18:00 - 21:00 darmowy> Muzeum Morskie w Rethymnonie W odróżnieniu od muzeum w Chanii, to w Rethymno skupia się przede wszystkim na bogactwie Morza Śródziemnego; znajdziemy w nim ciekawą kolekcję mięczaków,skamielenin, gąbek, skorupiaków i innych. Godziny otwarcia: wtorek - sobota: 10:00 - 14:00 & 18:00 - 21:00 3euro Heraklion Region Nazwa muzeum Opis Wstęp Heraklion Muzeum Archeologiczne w Heraklionie Zdecydowanie jedno z najważniejszych muzeów w Grecji. Tutaj znajdziemy większość znalezisk pochodzących z epoki minojskiej – bogate zbiory wyrobów ceramicznych, narzędzia, posągi, statuetki, ozdoby oraz unikalne freski pochodzące z Knossos i mozaiki z Agia Triada. Godziny otwarcia: 08:00 - 20:00; 08:00-15:00; pon.: 11:00-17:00 Bilet wstępu: 6euro, bilet łączony z Knossos - 10euro, dzieci do 18roku życia bezłatnie, studenci i osoby po 65 roku życia - 3euro 6euro Muzeum Historycznie w Heraklionie Muzeum poświęcone czasom od okresu bizantyjskiego, przez wenecki aż do Tureckiego. Przedstawia lokalne stroje, mundury, rzemiosło, broń oraz działa sztuki ludowej. Godziny otwarcia: kwiecień-październik: 09:00 - 17:00; w niedziele nieczynne Listopad-marzec: 09:00 - 15:30; w niedziele nieczynne Bilet wstępu: 5euro; dzieci do 12roku życia bezpłatnie, młodzież szkolna i studenci oraz osoby po 65 roku życia - 3euro 5euro Muzeum Historii Naturalnej w Heraklionie Muzeum mieszczące się niedaleko portu, podzielone na kilka sekcji: antropologiczną, botaniczną, zoologiczną, geologiczno-paleontologiczną oraz mineralogiczną. Mieszczące się na powierzchni 3,5tys. metrów2, jest największym muzeum tegu typu w całym Basenie Morza Śródziemnego. Godziny otwarcia: 09:00 - 15:00; sobota & niedziela: 10:00 - 18:00 Bilet wstępu: 9euro; dzieci do 4 roku życia bezpłatnie, między 4 a 18 rokiem życia- 5,50 euro 9euro Muzeum Nikosa Kazantzakisa w Myrtii Zlokalizowane 15km od Heraklionu we wiosce Myrtia, muzeum najsłynniejszego kreteńskiego pisarza. Godziny otwarcia: marzec - październik: 09:00-17:00, listopad - luty: w niedziele 10:00-15:00 Bilet wstępu: 9euro; dzieci do 4 roku życia bezpłatnie, między 4 a 18 rokiem życia- 5,50 euro 3euro, ulgowy 2euro Lassithi Region Nazwa muzeum Opis Wstęp Lassithi Muzeum Archeologiczne w Agios Nikolaos Zbiory Muzeum Archeologicznego w Agios Nikolaos zawierają znaleziska z wschodniej części Krety. Godziny otwarcia: 08:30 - 15:00 Bilet wstępu: 3euro; dzieci, młodzież szkolna, studenci, osoby od 65 roku życia - za okazaniem dokumentu - bezpłatnie 3euro Muzeum Archeologiczne w Ierapetra W Muzeum Archeologicznym w Ierapetra znaleźć można bogate zbiory pochodzące z czasów greckich i rzymskich. Godziny otwarcia: 08:00 - 15:00; w poniedziałki nieczynne 2euro Muzeum Archeologiczne w Sitia Muzeum Archeologiczne w Sitia posiada znaleziska z epoki monojskiej z okolic Sitia, Zakros, Petry i Paleokastro. Godziny otwarcia: 08:00 - 15:00; w poniedziałki nieczynne 3euro Muzeum Folkloru w Sitii Założone w 1975 roku, prezentuje kolekcję strojów ludowych, dawnych mebli, narzędzi wykorzystywanych w kuchni oraz wszelkich przedmiotów, które ułatwiały życie mieszkańcom Sitii lata wstecz. Godziny otwarcia: Maj - październik: 10:00 - 14:00 2euro Muzeum Archeologiczne i Sztuki Ludowej w Myrtos Zlokalizowane na południowym wybrzeżu Krety, muzeum w Myrtos działa od 2001 roku, prezentując kolekcję strojów, narzędzi i innych przedmiotów, które służyły mieszkańcom okolic na przestrzeni dziejów. Godziny otwarcia: Kwiecień - paźdz.:Pon. - piątek: 09:00 - 13:00 darmowy Muzeum Sztuki Sakralnej Monastury Toplou Znajdujące się w Sitii, muzeum może poszczycić się bogatą kolekcją ikon Godziny otwarcia: 09:00-13:00 & 14:00-18:00 2,50euro Muzeum Eleftheriosa Venizelosa Muzeum poświęcone jednemu z największych politków greckich Godziny otwarcia: 10:00-16:00 1,50euro Muzeum Fokloru w Agios Nikolaos Zbiory obejmują stroje nosze za czasów ottomańskich na wyspie, ale również ikony, rzadkie książki, rękodzieło i inne. Godziny otwarcia: 09:30-13:30 & 17:00-21:00; w poniedziałki nieczynne. 3euro Chania Rethymnon Heraklion Lassithi Chania Region Nazwa stanowiska archeologicznego Opis Opłata za wejście Chania Aptera Pozostałości po jednym z największych i najważniejszych antycznych miast na Krecie, pochodzących z 7 wieku Nie Falassarna Ruiny portu starożytnego miasta Polyrrhenia Nie Forteca Firkas Zachowane w dobrym stanie pozostałości po weneckim forcie z XVII wieku. Dzisiaj w budynkach dawnego fortu mieści się muzeum morskie oraz mały teatr czynny w okresie letnim. Godziny otwarcia muzeum: 09:00 - 16:00 (zimą 09:00 -14:00. Bilet wstępu - 3euro Tak Forteca Frangocastello Zachowane w dobrym stanie pozostałości po weneckiej fortecy z XIV wieku. Godziny otwarcia: latem - 10:00 - 18:00; w szczycie sezonu godziny mogą być przedłużone, zimą najczęściej nieczynne. Bilet wstępu 1,5euro, dzieci i studenci bezpłatnie. Tak Lissos Pozostałości po centrum kultu z czasów grecko-rzymskich Nie Polirrinia Ruiny antycznego miasta Pilyrrhenia Tak Rethymnon Region Nazwa stanowiska archeologicznego Opis Opłata za wejście Rethymnon Apodoulou Pozostałości po kompleksie budynków z okresu starych pałaców Nie Armeni Pozostałości po cmentarzu minojskim Nie Eleftherna Pozostałości po mieście z czasów panowania na wyspie Rzymian. Nie Forteca “Fortezza” Dobrze zachowane pozostałości po sześcio-bastionowej weneckiej fortecy z XVI wieku. Wstęp: 4€ dorosły, bilet rodzinny 10€, osoby po 65 roku życia 3€, uczniowie/studenci i osoby niepełnosprawne - bezpłatnie Tak Heraklion Region Nazwa stanowiska archeologicznego Opis Opłata za wejście Heraklion Agia Triada Ruiny willii królewskiej z czasów minojskich. Godziny otwarcia: latem 8:00 do zmierzchu, zimą 8:00 - 14:00 oraz 16:00 do zmierzchu. Bilety wstępu: 3 euro, bilet łączony z Phaistos - 6 euro, dzieci i młodzież do 18tego roku życia - bezpłatnie Tak Mogiły w Arhanes Pozostałości po antycznym cmentarzu minojskim Nie Gortyna Ruiny stolicy Krety za panowania rzymskiego. Bilet wstępu: 4 euro, dzieci i młodzież do 18tego roku życia - bezpłatnie Tak Knossos Pozostałości po największym pałacu minojskim pochodzącym z okresu 2000 – 1400 Jedno z najbardziej znanych miejsc na Krecie. Bilet wstępu: 6euro, bilet łączony Knossos + Muzeum Archeologiczne - 10euro, dzieci i studenci po okazaniu legitymacji - bezpłatnie. Godziny otwarcia: 08:00 - 19:30 w sezonie letnim, 08:30 - 17:00 w zimowym. W poniedziałki czynne od 12:00. Tak Komos Minojski port Phaistos Nie Koules wenecka forteca Symbol Heraklionu. Forteca zbudowana przez Wenecjan, pierwotnie nazywająca się “Roca al mare”. Została ona zniszczona w 1303 roku w trakcie trzęsienia ziemi, obecny wygląd zyskała pomiędzy 1523 a 1540 rokiem. Bilet wstępu: 2 euro, dodatkowo bezpłatnie w pierwszą niedzielę miesiąca POZA czerwcem, lipcem i sierpniem. Dzieci i studenci za okazaniem legitymacji - bezpłatnie Godziny otwarcia: w sezonie letnim 08:30 - 19:00, w zimowym 08:30 - 15:00; w poniedziałki nieczynne Tak Levina (Lentas) Pozostałości po świątyni Asklepiosa oraz minojskich grobowcach. Tak Malia Ruiny jednego z najważniejszych pałaców z epoki minojskiej zbudowanego ok 1900 r. Bilet wstępu - 4 euro Godziny otwarcia: od do - 08:00 - 20:00 Tak Faistos Pozostałości po drugim co do wielkości i ważności pałacu z epoki minojskiej. Bilet wstępu - 4euro, godziny otwarcia: podobnie jak Pałac w Malii - latem od 08:00 do 20:00 Tak Tilissos Ruiny jednego z najstarszych miast minojskich środkowej Krety. Bilet wstępu: 2euro W poniedziałki nieczynne. Tak Vathipetro Ruiny jednej z większych minojskich rezydencji należącej niegdyś do jednego ze szlachciców. Nie Dreros (Driros) Pozostałości po antycznym greckim mieście, dwóch fortecach oraz archaicznej agorze datowane na III w. Nie Lassithi Region Nazwa stanowiska archeologicznego Opis Opłata za wejście Lasiti Gournia Ruiny miasta z epoki minojskiej datowanego na XIV w. Godziny otwarcia: 08:00 - 15:00; w poniedziałki nieczynne Bilet wstępu: 4euro Tak Kato Zakros Pozostałości po wielkim pałacu z epoki minojskiej o powierzchni ok. 8000 m2, zniszczonym podczas wielkiego trzęsienia ziemi w XV w oraz bazie morskiej. Godziny otwarcia: - - 08:00 - 18:00; - - 08:30 - 15:00 Bilet wstępu: 3 euro Tak Kazarma - Wenecka Forteca w Sitii Ruiny Twierdzy Weneckiej powstałej w XIIIwieku Godziny otwarcia: listopad - marzec: 08:30 - 15:00; Kwiecień - Październik : 08:30 - 19:30 ; w poniedziałki nieczynne Bilet wstępu: 2 euro Tak
Aby wiedzieć, jak znaleźć gniazdo moli spożywczych i się ich pozbyć, należy umieć je rozpoznać – oprzędy z pokarmem dla rozwijających się larw najczęściej spotyka się w suchych produktach sypkich, w opakowaniach i zakamarkach szafek powstają specyficzne pajęczyny. W walce z nimi można zastosować domowe metody i/lub Kreta to nie tylko piękne plaże, zabytkowe miasteczka czy wysokie góry. Kreta to także wąwozy, a jest ich na tej wyspie kilkadziesiąt. Są wąwozy krótkie, jak Wąwóz Topolia, mający jedynie 1,5 km długości, ale są też i znacznie dłuższe, jak Samaria - około 18 km długości. Niektóre z nich są szerokie, a niektóre niezwykle wąskie. Niekiedy da się przejechać przez nie samochodem, w większości trzeba jednak pokonać pieszo, a i zdarza się, że trzeba wskoczyć od czasu do czasu do zimnej wody. Większość z wąwozów przebiega w kierunku północ-południe i kończy się przy Morzu Libijskim. Ale nie wszystkie. Dziś opowiem Wam o moich ulubionych wąwozach, przez które miałem okazje wędrować w tym roku na Krecie ;)Wąwóz AvlakiWąwóz Avlaki znajduje się w moim ulubionym regionie Krety czyli Półwyspie Akrotiri. Żeby dostać się do tego wąwozu, trzeba dojechać do klasztoru Gouverneto i stamtąd zacząć pieszą wędrówkę. Najpierw idzie się około 15 minut do Jaskini Niedźwiedziej, a następnie mija się ją i schodzi wąskim, brukowanym traktem w głąb wąwozu. Droga do Jaskini Niedźwiedziej Zejście do Wąwozu Avlaki i widok na pobliską zatoczkę. Po kolejnych 15 minutach można dojść do najciekawszego miejsca w wąwozie. Jest nim Klasztor Kathoiko, którego historia sięga X wieku. Wtedy to Św. Jan Pustelnik, mieszkający w jednej z jaskiń, założył w tym miejscu mały klasztor, który po jego śmierci był rozbudowywany przez pustelników, ascetów przybywających w to miejsce. Mnisi z klasztoru wynieśli się w okolicach XVII wieku, kiedy to piraci często przybywali w to miejsce, by obrabować majątki klasztoru. Przenieśli się wtedy do Gouverneto, a Moni Katholiko pozostał niezamieszkały aż do dzisiaj. Fakt, że budowla jest opuszczona sprawia, że atmosfera tego miejsca jest niesamowita. W ciszy można podziwiać wyrzeźbiony z kamienia i wkomponowany w ścianę wąwozu klasztor, wybudowany w stylu bizantyjskim. Zajrzeć można do cel, dawniej zamieszkałych przez mnichów. Wrażenie też robi ogromny, kamienny most. Klasztor Katholiko Zabudowania klasztorne Z klasztoru można zejść na dno wąwozu, jednak trzeba mieć dobre obuwie, gdyż nie idzie się żadną ścieżką, a trzeba zejść po skałach. Po około 15-minutowym spacerze na północ można dojść do zatoczki, która kiedyś pełniła funkcje portu. Widać jeszcze część kamiennych zabudowań. Wąwóz Avlaki Niesamowitym plusem tego miejsca jest to, że nawet w sezonie często spotkać w tym wąwozie żywą duszę. Miejsce jest mało znane i nie przyjeżdżają tu zorganizowane wycieczki, dzięki temu można odpocząć od ludzi w trakcie sezonu. Kozy potrafią wejść praktycznie na każdą skałę ;) Z wąwozu wraca się tą samą drogą, która pod górę jest znacznie bardziej męcząca i wymagająca, dlatego trzeba mieć chociaż trochę kondycji by ją pokonać ;) Długa droga w dół (albo górę) To nie jedyny wąwóz na Akrotiri. Jest jeszcze jeden, którego przejście zostawiłem sobie na przyszły sezon, a jego ujście znajduje się w Seitan Limani, czyli Zatoce (Portach) Szatana, o której pisałem w poście o Akrotiri. Wąwóz Św. IrenyWejście do tego wąwozu znajduje się miejscowości Agia Irini (Św. Irena), która leży na drodze pomiędzy miejscowościami Chania i Sougia. Nie jest to wymagający wąwóz i przeznaczony dla niedoświadczonych piechurów. Ma on długość około 7,5 km i różnica wysokości to około 500 metrów. Przejście go zajmuje około 2,5 godziny. Wejście do wąwozu Co jest charakterystyczne dla tego wąwozu, to przede wszystkim bogata roślinność, którą się mija spacerując po nim. Co mnie szczególnie w nim urzekło to przede wszystkim piękny, stary gaj oliwny na początku wąwozu. Niezwykle wiekowe drzewa nadają fajny klimat tego miejsca. Ponadto było to jedyne miejsce, gdzie widziałem kozy kri-kri w warunkach naturalnych z odległości około 3 metrów. W Wąwozie Samaria często schodzą do turystów, jednak, jak ja tam chodziłem, to ani razu ich nie spotkałem. Stare drzewo oliwne Początek szlaku Kri-Kri zwana inaczej Carpa Aegagrus Cretica Motylek ;) Są też duże orły polujące na kri-kri ;) W najwęższym miejscu ściany tutaj zbliżają się do siebie na odległość dziesięciu metrów, czyli biorąc pod uwagę inne wąwozy na Krecie, nie jest to oszałamiająca odległość, jednak ich wysokość, to często ponad 500 metrów. Szlak przez wąwóz to część szlaku E4 Najwęższe miejsce w wąwozie W sezonie przejście tego małego kanionu jest płatne 2€ od osoby. Dzięki temu strażnicy mają fundusze na utrzymanie porządku w wąwozie. Wyjście z niego znajduje się przy Tawernie Oasis, gdzie można odpocząć, a właścicielka z chęcią pomoże w zorganizowaniu transportu do Sougia, do której jest jeszcze około 7 km. Stamtąd o godzinie 18:30 odjeżdża autobus komunikacji do Chania, przejeżdżający przez Agia Irini (dobra opcja, jeśli zostawiliście tam samochód) czy Omalos. Plaża w Sougia Wąwóz ImbrosWąwóz Imbros, to wąwóz, który jest bardzo fajną alternatywą dla Wąwozu Samaria. Długi na około 7 km nie jest zbyt wymagający. Zasłynął podczas drugiej wojny światowej, kiedy to wojska alianckie uciekały z wyspy po Bitwie o Kretę na południe do miejscowości Chora Sfakion, skąd mieli być ewakuowani okrętami. Brytyjczycy, żołnierze z Nowej Zelandii i Australii (około 20 tys. żołnierzy) po przegranej walce z hitlerowcami przedzierali się przez ten wąwóz tak, jak teraz przedziera się przez niego wielu turystów w środku sezonu letniego. Początek wąwozu Wąwóz zaczyna się w miejscowości Imbros, gdzie można przy tawernie zostawić samochód i udać się w pieszą wędrówkę. Znajduje się ona na trasie do miejscowości Chora Sfakion. Na początkowych kilometrach nie robi on najmniejszego wrażenia. Ot, zwykła ścieżka wśród wzgórz. Jednak z czasem zbliżają się one do siebie i w najwęższym miejscu ma on zaledwie niecałe 2 metry szerokości. Najwęższe miejsce w wąwozie Woda potrafi sięgać tu czasem do 1,60 m. Jakby się komuś coś stało, to osiołek chętnie pomoże ;) W sezonie wejście do wąwozu jest również płatne, a porządku w jego wnętrzu pilnują strażnicy wąwozu. W razie, gdyby komuś stała się krzywda, oferują oni pomoc w transporcie i można wąwóz opuścić na grzbiecie osiołka. Koniec wąwozu znajduje się niedaleko Morza Libijskiego, jednak często zanim się tam dotrze, to jest się zahaczony przez właścicieli tawern, którzy oprócz zimnego napitku oferują również podwózkę pick-upem na początek wąwozu za 5€. Warto skorzystać z takiej przejażdżki, gdyż wrażenia z podróży po krętych drogach na pace samochodu, prowadzonego przez szalonego Sfakiotę, będą z pewnością niezapomniane. Warto jednak ubrać kaptur na głowę, bo strasznie wieje, gdy się jedzie po górskich drogach z prędkością ponad 70km/h. Droga z Chora Sfakion na północ wyspy. Można ją pokonać na pace pick-upa ;) Wąwóz SamariaCzas na królową nie tylko kreteńskich wąwozów, ale także europejskich - Samarię - najdłuższy suchy wąwóz Europy. Suchy, bo można go przejść suchą stopą, aczkolwiek raz mi się to nie udało :) Na Omalos można podziwiać samca kozy kri-kri. Niestety w niewoli. Wąwóz Samaria, to najbardziej znany wąwóz na Krecie, a co za tym idzie, w sezonie najbardziej zatłoczony. Jego historia jest równie długa, jak historia całej Krety. Sięga czasów, kiedy do mitologia mieszała się z prawdziwym życiem. Dawniej nazwa tego wąwozu brzmiała Tarra, od rzeki, która przepływa jego dnem - Tarraeos. Taką samą nazwę nosiło również miasto na krańcu wąwozu, zbudowane pięć wieków przed naszą erą, które było wtedy niezwykle popularne i posiadało nawet swoją własną monetę. Podobno miasto Taras we Włoszech było ówczesną kolonią owego miasta Tarra. Szczególny rozkwit miasta i wąwozu przypadał na czasy panowania rzymskiego. Zejście do Samarii Dzisiejsza nazwa wąwozu pochodzi od egipskiej ikony Św. Marii znalezionej w tym miejscu. Specjalnie dla niej wybudowana została kaplica i wąwóz przejął jej nazwę, która z czasem przekształciła się w Sia Maria, aż końcu w Samaria. W czasach okupacji weneckiej w wąwozie, około roku 1319, ukrywała się rodzina Skordilis. Zabili oni dowódcę garnizonu weneckiego i jego straż. Powodem była obraza pięknej, legendarnej, jasnowłosej Chrysomaloussy, której to owy dowódca uciął mieczem jej długi warkocz, gdy ona spoliczkowała go, karcąc za próbę pocałunku na ulicy. Przez siedemnaście miesięcy armia wenecka atakowała wąwóz, a mieszkańcy Sfakii dostarczali uciekinierom żywność. Ostatecznie piękna Chreyssomalussa umarła z żalu i pochowana została obok swojego narzeczonego w wąwozie. Koń strażnika Samarii W czasach panowania turków na wyspie, mieszkańcy Sfakii i innych części Krety również szukali schronienia w Samarii. W latach 1935-40 generał Mandakas i inni rewolucjoniści także ukrywali się tutaj. Ponadto w czasie II Wojny Światowej grecki rząd przekraczał kanion, kierując się przez morze do Egiptu. Natomiast w czasach okupacji niemieckiej ruch oporu zrobił sobie z tego miejsca kryjówkę i bazę wypadową na inne tereny wyspy. Wejście do wąwozu znajduje się na płaskowyżu Omalos, w tym samym miejscu, gdzie zaczyna się szlak na Gingilos. Spacer zaczyna się od Xyloskalo czyli Drewnianych stopni, prowadzących w dół wąwozu. Po około godzinnym zejściu wzdłuż pionowej ściany dochodzimy do koryta rzeki i następnie idziemy obok niej. Od czasu do czasu zmieniając stronę, przeskakując po kamieniach by przeciąć rzekę. Mijamy po drodze kaplicę Agios Nikolaos pod długowiecznym, olbrzymim cyprysem. Niektórzy twierdzą, że w starożytności było tu sanktuarium dedykowane Apollo lub Dianie. Przechodzimy obok starych bastionów obronnych przed Turkami, a schodząc w głąb Samarii możemy dostrzec dwa inne wąwozy - Sideropoulo i Kalokabos. Ten drugi zaczyna się w sercu Lefka Ori i szlak jest zbudowany na niebezpiecznych urwiskach oraz trudno go znaleźć, więc można go zwiedzać tylko z przewodnikiem. Wejście do opuszczonej wioski Wioska Samaria W połowie wąwozu dociera się do opuszczonej wioski Samaria. Ludność z niej została przesiedlona w 1962, kiedy to powstał tutaj Park Narodowy Lefka Ori. Obecnie zabudowania w wiosce pełnią rolę domów mieszkalnych dla strażników parku, punktów medycznych czy domów gościnnych dla naukowców. W tym roku było pewne wydarzenie, które na pewno zapamiętają uczestnicy jednej z wycieczek do wąwozu. Otóż na skutek załamania pogody w wąwozie zostało uwięzionych 70 osób. Nie mogli oni kontynuować podróży przez najwęższe miejsce w wąwozie na skutek spadających skał, ani nie mogli już zawrócić, gdyż była późna godzina, więc musieli nocować w opuszczonej wiosce wraz ze strażnikami. Niesamowite przeżycie i żałuję, że mnie ono nie spotkało :( Żelazne Wrota Przejście przez Żelazne Wrota Końcówka szlaku Idąc dalej, dochodzimy do głównej części wąwozu, gdzie ściany zbliżają się do siebie na niezwykle bliską odległość. W najwęższym miejscu jest 3,5 metra szerokości, a skały Ksylo Portas (Żelaznej Bramy) mają ponad 300 metrów wysokości. Człowiek w tym miejscu czuje się naprawdę malutki. Przez bramę przechodzi się po skałach lub drewnianych kładkach. Cały czas towarzyszy nam szum strumienia, który pędzi koło nas z zawrotną prędkością na południe w stronę Morza Libijskiego. Kamienny most w Agia Roumeli Kto ma ochotę, to może po przejściu wąwozu wejść na wzgórze do ruin zamku, skąd rozciąga się piękny widok na Morze Libijskie. Gdybym miał okazję, to z chęcią robiłbym się tam z namiotem ;) Na koniec dochodzi się do wioski Agia Roumeli, która to była głównym miejscem ataków podczas panowania Turków. W 1866 roku trzy tureckie statki bombardowały wioskę, budynki, gdzie chroniły się kobiety z dziećmi. Trzykrotnie próbowali zająć ową wioskę, ale za każdym razem im się to nie udawało, nawet jak sprowadzili 1500 Albańczyków. Rok później Omer Pasha wylądował w pobliżu wioski z czterotysięczną armią, ale nie udało mu się zająć wąwozu z zabarykadowanymi Grekami, więc podpalił Agia Roumeli. Wąwóz Aradena, widziany z promu do Chora Sfakion Obecnie w wiosce znajduje się kilkanaście domów, kilka hoteli i tawern. Trudy przejścia wąwozu można zmyć w zimnym Morzu Libijskim, a wydostać się stąd można jedynie promem, który odpływa codziennie do Paleochory lub Chora Sfakion, gdzie czekają już autobusy komunikacji, jadące do Chania. Wąwóz Św. AntoniegoNa koniec tego jakże obfitego w zdjęcia posta opowiem Wam o Wąwozie Św. Antoniego. Wąwozie, którego przejście sprawiło mi największą frajdę. Wejście do wąwozu Żeby się do niego dostać, trzeba się udać w stronę miejscowości Patsos, około 20 km na południe od Rethymno. Przejście całego wąwozu w jedną stronę zajmuje około godziny, więc nie jest to długi wąwóz. Wąwóz widziany z punktu widokowego Większą część szlaku idzie się po zacienionym terenie. Wejście jest przy dużej tawernie, w której organizowane są bardzo często duże imprezy, jak np. wesela (a wesela na Krecie potrafią być naprawdę duże). Najpierw schodzi się do malutkiej cerkiewki św. Antoniego, znajdującej się w małej grocie. Została ona odkryta przez archeologów w XIX wieku, jednak znaleźli oni świadectwa kultu tutaj sprzed czasów chrystusowych, a nawet około minojskich. Spod świątyni możemy udać się na punkt widokowy, skąd rozpościera się widok na część wąwozu. Nie oddaje on jednak tego, co nas czeka, gdy zejdziemy w dół i pójdziemy w dalszą drogę. Całe przejście przez ten mały kanion odbywa się pomiędzy wysokimi ścianami. Idzie się praktycznie cały czas w dół, ale nie po jakiejś wydeptanej ścieżce. Szlak jest delikatnie oznakowany, ale przez jego większą część idzie się po skałach i wielkich głazach. Bardzo często w asekuracji pomagają liny czy drewniane drabinki i właśnie to czyni ten wąwóz niezwykle atrakcyjny. Często musisz używać rąk, by go pokonać. Po takich głazach trzeba się czasem wspinać ;) Najlepsze jest jednak to, że na początku sezonu lub też po bardziej ulewnych dniach po dnie wąwozu płynie rzeka, przez co jest dużo wodospadów, które trzeba również pokonać. Czasami trzeba po prostu wskoczyć do wody, która sięga do klatki piersiowej i płynąć, by dotrzeć do kolejnej części szlaku. Gdy ja pokonywałem ten wąwóz, był akurat sierpień i nie padało od jakiegoś miesiąca, w związku z czym rzeki w wąwozie nie było, tylko o czasu do czasu pojawiał się nikły strumień. Nie było jednak potrzeby by zanurzać się w wodzie. Moja koleżanka była natomiast pod koniec września u Św. Antoniego i część wąwozu... przepłynęła :D Na końcu wędrówki czeka nas droga górska, która oddziela wąwóz od Jeziora Amari Dam. Sztuczny zbiornik retencyjny jest siedliskiem różnego rodzaju flory i fauny, ale zasłynął przede wszystkim w zeszłym roku, kiedy to w jego wodach pojawił się... krokodyl. Nikt nie wie, skąd on się tam wziął. Prawdopodobnie ktoś go sobie na Kretę sprowadził za młodu, a potem, gdy ten zaczął rosnąć, to go wypuścił do jeziora. Początkowo żywił się małym ptactwem, a gdy urósł zajadał się kozami i owcami. Próbowano go bezskutecznie złapać i otrzymał jedynie imię od lokalnej społeczności - Syfis. Ostatecznie nie przeżył bardzo srogiej jak na ten klimat zimy i w marcu tego roku odnaleziono jego ciało. Mieszkańcy jednak o nim pamiętają i stał się nawet ikoną okolicy. Początek Jeziora Amari Dam Żeby się stąd wydostać, to albo trzeba zadzwonić po taksówkę (jeśli się wcześniej z kimś nie dogadałeś na przyjazd w to miejsce) albo pójść z buta do najbliższej miejscowości, do której blisko wcale nie jest i może Ci to zająć więcej czasu niż przejście samego wąwozu. Ja jednak polecam drogę w druga stronę i wspinaczkę na początek wąwozu. Znowu musisz się wtedy zmierzyć z wielkimi głazami i skałami. Gdy już pokonasz Antoniego, to możesz zjeść niezły obiad w tawernie i wrócić spokojnie do domu lub pojechać na drugą stronę jeziora na tamę, wybudowaną w 2008 roku, która odgradza je od okolicznych miejscowości. Widok z tamy na Jezioro Amari Dam To nie są wszystkie wąwozy, po jakich chodziłem. Jest ich znacznie więcej, ale te zdecydowanie są najlepsze. Na przyszły rok zostawiłem sobie jednak kilka do przejścia, w tym Wąwóz Aradena, którego przejście jest ponoć również niesamowite. Ponadto nad tym wąwozem przerzucony jest most, wybudowany w latach 80-tych XX wieku, z którego organizowane są skoki na bungy. Spada się wtedy przywiązany do liny 138 metrów w głąb kanionu. Artykuł 2. Tagi: straszyki, trzymanie straszyków, owady, terrarium, społeczność straszyków. Tak, straszyki można trzymać razem. Jednakże, zalecamy zapoznanie się z odpowiednimi informacjami na temat hodowli i warunków utrzymania tych owadów. Aby uzyskać więcej informacji na ten temat, odwiedź stronę https://zdrowietiens.pl/.

Krety to rodzina ssaków. Jeśli przetłumaczymy znaczenie słowa „Kret”, oznacza to „Kopacz”. Krety można znaleźć wszędzie, zarówno w lesie, jak i na otwartych przestrzeniach. Ze względu na to, że jego żywotna aktywność odbywa się w całkowitej ciemności, ich oczy są słabo rozwinięte, chociaż istnieją odmiany, które odróżniają światło od ciemności. Są to zwierzęta glebowe i zostały odkryte przez małe kupki ziemi, górujące nad powierzchnią ziemi. Wzgórza te nazywane są również kretowiskami, ponieważ stanowią ślady aktywności kretów. W wyniku badań zwierzęcia stwierdzono, że pieprzyki mają bardzo słaby wzrok, ale słuch, węch i dotyk są rozwinięte na wysokim poziomie. Jednocześnie należy zauważyć, że uszy tego zwierzęcia znajdują się wewnątrz. Wygląd Krety, w zależności od odmiany, mogą mieć różne rozmiary i wagę. Niektóre gatunki są dość małe, ponieważ mają około 5 cm długości, a niektóre z nich osiągają długość do 2 dziesiątek centymetrów lub nawet więcej, a waga może wahać się między 9-170 gramów. Ciało ma wydłużone, pokryte krótkim, ale grubym futrem, które rośnie prosto, co pozwala zwierzęciu bez problemu poruszać się w norach w dowolnym kierunku. Kolor główny to czarny, czarno-brązowy lub ciemnoszary, co bezpośrednio zależy od odmiany, a także od siedlisk przyrodniczych. Ciekawe wiedzieć! Mole linieją od wiosny do jesieni. Krótkie kończyny uzbrojone są w szerokie łapy, a także w mocne i ostre pazury, co pozwala zwierzęciu dość szybko kopać podziemne tunele. Na końcu ciała widać krótki ogon. Głowa kreta ma kształt stożka, podczas gdy na głowie nie ma małżowin usznych. Nos jest lekko wydłużony i przypomina tułów. Praktycznie nie ma szyi, a ciało natychmiast przechodzi w głowę. Oczodoły są dość małe, chociaż możemy powiedzieć, że praktycznie nie ma oczu jako takich, ponieważ nie ma soczewki oka i siatkówki. Mimo to oczy są zamknięte ruchomymi powiekami. Istnieją odmiany takich zwierząt, w których oczy są zarośnięte skórą. Ale pieprzyki mają doskonały słuch, węch i dotyk. Czaszka jest stosunkowo długa, w kształcie stożka. W pysku kreta, zamkniętym dość cienkimi łukami jarzmowymi, znajduje się od 33 do 44 zębów. Obręcz barkowa w kretach jest szeroka i mocna, ale obwód miednicy jest wąski i długi. Różnice w stosunku do innych ssaków Niektórzy uważają, że krety i gryzonie to jedno i to samo. Jednak ten wyrok jest daleki od prawdy. Krety mają wiele różnic od innych gryzoni: Krety nie są wyposażone w tak potężne szczęki, które są charakterystyczne dla gryzoni, więc żyją tam, gdzie gleba jest bardzo luźna. Łatwo jest wykonywać w nim długie przejścia łapami. Rzadkie gryzonie potrafią pływać, a kret jest świetnym pływakiem. Nie będzie mu trudno przepłynąć rzekę o średniej szerokości. Ci kopacze wcale nie są przystosowani do życia na ziemi. Kiedy przypadkowo uderzą w powierzchnię, ich zachowanie wydaje się niezręczne, ponieważ prawie nie widzą i nie są w stanie odpowiednio postrzegać otoczenia. Na ziemi mogą poruszać się tylko czołgając się. Krety są obdarzone słabym wzrokiem, zaprojektowanym tak, aby były w stanie odróżnić światło od ciemności. Dlatego przy takich cechach kret idealnie żyje tylko pod ziemią. Krety różnią się od małych gryzoni następującymi charakterystycznymi cechami: skrócone czarne futro, które lśni; wydłużona trąbka w głowie, na dole znajdują się nozdrza; dość duże i szeroko rozstawione kończyny przednie typu łopaty, których tył jest skierowany do góry; tylne nogi nie są duże, są słabo rozwinięte; małe, niedowidzące oczy; długość pieprzyka waha się od 11 do 21 cm, a masa ciała może wynosić około 60-150 gramów; skrócony ogon. Charakter i styl życia Kretki wolą żyć osobno, ponieważ nie dogadują się dobrze ze swoimi krewnymi. Mimo to tworzą pary, aby rozmnażać swój własny gatunek. Młode krety dobrze się traktują, ale gdy dojrzewają, zaczynają między sobą układać. Jednocześnie mogą być tak nie do pogodzenia ze sobą, że są gotowi do gryzienia, a następnie jedzenia. Dzięki takim cechom młode krety nieustannie eksplorują nowe terytoria, aby później je opanować. W przypadku śmierci jednego z krewnych żywe krety natychmiast stają się właścicielami jego tuneli. Kretki aktywnie zaznaczają swój dobytek dzięki specjalnej tajemnicy, która pojawia się na futrze znajdującym się w brzuchu zwierzęcia. Robią to regularnie, aby żaden z ich krewnych nie pomyślał, że terytorium jest puste. Kretki prawie całe życie spędzają pod ziemią, kopiąc tunele w poszukiwaniu pożywienia na różnych głębokościach. Jeśli gleba jest „lekka” i luźna, to otwory mogą znajdować się na głębokości 5 cm, a jeśli grunt jest „ciężki” i gęsty, to dziury mogą znajdować się na większej głębokości. Samice układają gniazda na głębokości do 2 metrów, podczas gdy mogą znajdować się pod pniami, korzeniami drzew lub kamieniami. Tam, gdzie jest gniazdo kretów, wysoczyzna z nagromadzonej gleby może mieć wysokość do 80 cm, gniazdo z reguły porośnięte jest suchą trawą lub innymi naturalnymi składnikami. Krety są w ciągłym ruchu w poszukiwaniu artykułów spożywczych, ponieważ kopanie dołów wymaga dużej ilości energii, którą należy regularnie uzupełniać. Wraz z nadejściem wiosny, kiedy jest dużo wilgoci, krety próbują przenieść się na wzgórza, ale wraz z nadejściem lata, kiedy nadmiar wilgoci opuszcza, krety łatwo przenoszą się na niziny. Krety mogą przeżyć całe życie na swoich działkach. Kiedy na zewnątrz jest gorąco, krety zbliżają się do strumieni lub rzek, aby ugasić pragnienie. Ciekawy moment! Ze względu na specyfikę budowy wełnianego pokrycia kret porusza się równie szybko po swoich podziemnych przejściach, zarówno do przodu, jak i do tyłu, bez konieczności zawracania. Krety odpoczywają kilka razy dziennie przez kilka godzin. Zimą nie śpią i nadal kopią dziury w niezamarzniętej ziemi. Pomimo faktu, że przeważnie znajdują się pod ziemią, mogą być zagrożone w momencie, gdy wyrzucą ziemię na powierzchnię ziemi. Oczywiście takie przypadki są dość rzadkie. Nory W przeciwieństwie do gryzoni, np. Kretoszczurów, krety nie mogą gryźć ziemi zębami, dlatego żyją głównie w miejscach o miękkiej luźnej glebie – w lasach, na łąkach. Do karmienia układają sieć płytkich korytarzy, po których pełzają dżdżownice. Przejścia rufowe są wąskie i długie, latem znajdują się blisko powierzchni, na głębokości 2-5 cm, a zimą głębiej. Sieć przejść paszowych może obejmować obszar kilkuset metrów kwadratowych. Tam, gdzie przejścia przecinają obszary ubitej gleby (ścieżki itp.), Kret pogłębia przejście do 15-30 cm. Takie „podziemne przejścia” są trudne do ułożenia, dlatego kilka zwierząt może korzystać z jednego przejścia. Podczas kopania głębokich przejść krety wyrzucają na powierzchnię stosy ziemi. Komora lęgowa zwykle znajduje się na głębokości 1,5-2 metrów, podczas gdy dużo ziemi jest wypychane na powierzchnię, Gdzie mieszka kret? Zdjęcie: kret zwierzęcy glebowy Członkowie rodziny kretów są szeroko rozpowszechnieni. Mieszkają w całej Eurazji, Ameryce Północnej. Krety są całkowicie nieobecne w Ameryce Południowej. Naukowcy doszli do wniosku, że zwierzęta te osiedliły się w Ameryce Północnej, kiedy zostało oddzielone od Cieśniny Południowej. Szczególnie licznie występują krety , Białorusi, Polsce, Ukrainie, Gruzji, Mołdawii. W szczególności żyją cztery gatunki kretów: Ślepy. Jest dystrybuowany od Ciscaucasia do Zakaukazia. Przedstawiciele tego gatunku często można spotkać w Turcji, a nawet w północnym Iranie. Zwierzę żyje w górach, alpejskich łąkach, czasami spotykane w krajobrazach leśnych. Na całe życie ślepe krety wybierają luźne, wilgotne gleby. Czasami te zwierzęta żyją razem z gatunkiem rasy kaukaskiej; Kaukaski. Osiedla się w środkowej, zachodniej części Kaukazu i występuje w niektórych obszarach Turcji, które przylegają do wybrzeży Morza Czarnego. Kaukaskie krety żyją głównie w lasach liściastych, ale nielicznie występują w biotopach górskich łąk. W poszukiwaniu pożywienia takie zwierzęta mogą zejść na głębokość jednego metra. Główne przejścia znajdują się dość blisko powierzchni – w odległości pięciu centymetrów; Altaic. Ma jednokolorową szatę, na brzuchu sierść jest matowa. Wygląd znamion Ałtaju jest w pełni zgodny z kretem. Ciało zwierzęcia jest dość masywne, zaokrąglone; Zwyczajny. To grupa najczęstszych pieprzyków. Jej przedstawicieli można spotkać w różnych krajobrazach: od lasów po góry. Do normalnego życia kretki hodowlane wymagają specjalnych warunków. Z tego powodu wybierają obszar z wilgotną glebą. Jest najbardziej odpowiedni do tunelowania. Krajobraz tego obszaru może być prawie dowolny. Zwierzęta preferują klimat umiarkowany. Ile moli żyje Ich żywotność zależy od różnych czynników. Krety często giną z powodu chorób, a także drapieżników, takich jak łasice lub kuny. Pasożyty są zdolne do zarażenia tych zwierząt bardzo groźną chorobą, taką jak piroplazmoza. Średnia żywotność kretów wynosi około 4 lata , chociaż w sprzyjających warunkach mogą żyć dłużej. Krety w kulturze popularnej i sztuce Kret (z cyklu „Bestiariusz”) W wiecznej nadziei na ucieczkę,Przez trzewia ku słońcu, kret leci,stawiając wiosła potężnych sternik. Odwieczny niewolnikziemi. Nie możesz zobaczyć otchłani wód,żadnego płomienia, żadnego sklepienia nieba. Aran Garib The Mole to czeski serial animowany w reżyserii Zdenka Milera o Mole i jego przyjaciołach. “Dialog. Kret i jajko ”to krótkometrażowy radziecki film animowany nakręcony w 1987 roku. Kret to jeden z bohaterów baśni „Calineczka”. Mole Speckles to jedna z głównych postaci w filmie „Misja Darwina”. Moles to nieoficjalna nazwa klubu piłkarskiego Szachtar. „Kret” to nazwa tygodnika ze skanowymi hasłami. Jednak liczba kretów i okres lęgowy są różne dla różnych gatunków: Rasy syberyjskie w czerwcu. Jednak potomstwo pojawia się dopiero rok później, na wiosnę. Średnio ciąża trwa około dwustu siedemdziesięciu dni. Samica rodzi jednorazowo nie więcej niż sześć młodych; Kaukaski woli kojarzyć się w lutym, a młode kretki pojawiają się w marcu. Nie możesz dostać więcej niż trzy młode na raz. Lęg usamodzielnia się w ciągu czterdziestu dni od urodzenia. Przedstawiciele tego gatunku bardzo szybko pomnażają swoją liczbę, ponieważ potomstwo pojawia się bardzo głęboko pod ziemią. Nic mu nie grozi; Europejczycy wiosną – w marcu i kwietniu. Czterdzieści dni po spotkaniu z samcem samica rodzi kreta – jednorazowo około dziewięciu osobników. Waga jednego cielęcia z reguły nie przekracza dwóch gramów; Ślepy. Rasy w lutym z miesięcznym okresem lęgowym. W tym samym czasie samica rodzi około pięciu osobników. Ciekawostka: długość życia kreta zależy od jego gatunku. Członkowie rodziny żyją średnio od trzech do pięciu lat. Co je kret? Zdjęcie: Mole owadożerne Krety, choć małe, są dość żarłocznymi zwierzętami. Są aktywni przez całą dobę, ale częściej polują o zmierzchu. Zwierzęta mają wysoki metabolizm. Latem krety jedzą w dużych ilościach, a zimą dieta i ilość spożywana nieznacznie się zmniejszają. Zwierzęta wolą żyć i polować samotnie, ale czasami przedstawiciele rodziny mieszkają w grupach. Główną część diety moli zajmują dżdżownice. Ssaki jedzą je latem i kładą na zimę, odgryzając głowy robaków, paraliżując je. Krety jedzą również larwy dżdżownic, larwy chrząszczy chrząszczy, chrząszczy majowych i innych gatunków chrząszczy. Często muchy, gąsienice, ślimaki dostają się do jedzenia kreta. Najwięksi przedstawiciele rodziny kretów, Mogers, wolą żerować na gąsienicach motyli. Ryby gwiaździste zjadają małych mieszkańców wodnych. Mogą jeść skorupiaki, małe ryby i owady. Ryjówki amerykańskie zawierają pokarmy roślinne w swojej diecie. Ciekawostka: mały kret może zjeść ogromną ilość jedzenia w ciągu dnia. Zwierzę wchłania pokarm, którego waga jest równa wadze samego zwierzęcia. Poza tym te ssaki są dość oszczędne. Kret w swoim gnieździe może przechowywać około dwóch kilogramów pożywienia na deszczowy dzień. W ciągu jednego dnia liczba posiłków może osiągnąć sześć razy. Po każdym obfitym posiłku kret słodko zasypia. Sen trwa zwykle cztery godziny. W tym okresie żywność ma czas na całkowite strawienie. Zwierzęta nie są przyzwyczajone do głodu. Bez jedzenia mogą żyć nie dłużej niż siedemnaście godzin. Aby znaleźć świeży przysmak. krety nie muszą za każdym razem kopać nowych przejść. Znajdują pożywienie w starych tunelach, do których samodzielnie wpełzają robaki. Robaki przyciąga ciepło i szczególny zapach pieprzyków. Zimą członkowie rodziny też nie muszą umierać z głodu. Dżdżownice są nie mniej aktywne. Potrafią wykonywać ruchy nawet w zamarzniętej ziemi. Mole topią się Wełniana osłona zwierzęcia, ze względu na specyfikę życia, szybko traci swoje funkcje, dlatego proces linienia odbywa się wiosną, latem i jesienią, ale zimą tak się nie dzieje, ponieważ krety, choć kopią, są bardzo nieliczne . Miejsca, w których wyrosła nowa wełna, są ciemniejsze, a wełna jest prawie 3 razy dłuższa. Jednocześnie miejsca te zaczynają zanikać znacznie szybciej, ponieważ mają większy kontakt z powierzchnią podziemnych przejść. Pierwsze linienie rozpoczyna się w kwietniu i może trwać do wczesnego lata. Przede wszystkim linią samice, a następnie samce. Nowa wełna wyrasta w miejsce starej, zimowej, zniszczonej wełny. Noc świętojańska charakteryzuje się tym, że zwierzęta te rozpoczynają drugie linienie, podczas gdy pierwsze linienie występuje u młodych kretów. Po letnim wylince natychmiast rozpoczyna się jesienne linienie, po którym w pieprzykach wyrasta najlepszej jakości sierść. Dlatego po tym pierzeniu sierść staje się najgrubsza, najwyższa, lśniąca i aksamitna. Kolor główny to czarny ze srebrzystym połyskiem. Pojawienie się potomstwa Okres godowy kretów jest krótki. Czas rozrodu różni się w zależności od szerokości geograficznej siedliska. Z reguły krety produkują tylko jeden lęg rocznie. Ciąża, w zależności od gatunku, trwa od 30 dni (u pieprzyka) do 42 dni (u wschodnioamerykańskiego). Młode rodzą się w gnieździe, zwykle od 2 do 7 młodych w wylęgu. Maluchy rodzą się nagie, ale po 2 tygodniach są całkowicie pokryte futrem, aw wieku 22 dni otwierają oczy. Przez około miesiąc małe krety żywią się mlekiem matki, aw wieku około 35 dni opuszczają gniazdo matki i wyruszają na poszukiwanie niezajętego terytorium. W tym czasie wiele młodych zwierząt umiera z powodu zębów drapieżników lub pod kołami samochodów. Mole: korzyści i szkody Największe znaczenie gospodarcze ma kret zwyczajny. W przeszłości zwierzę to było uważane za przedmiot handlu futrami. Futro kreta jest piękne i dość trwałe. Szczególną popularność zyskał na przełomie XIX i XX wieku, kiedy to pozyskiwanie skór było prowadzone na tyle masowo, że gatunek ten zaczął potrzebować ochrony. Rekordowe liczby osiągnięto w 1928 roku, kiedy na całym świecie zebrano 20 milionów skór. Na krety polowano w ZSRR do lat 80. Dziś nie są wydobywane, co było jednym z powodów ich wzrostu. Ponadto łagodne zimy i lepsze warunki jej rozmnażania i odżywiania, w tym rozprzestrzenianie się zadbanych trawników i rabat kwiatowych oraz wzrost liczby szklarni do uprawy roślin, sprzyjają wzrostowi populacji kretów. Tępiąc szkodniki roślin, takie jak larwy chrząszcza majowego, chrząszczy chrząszczy, chrząszczy niedźwiedzi i innych, krety niewątpliwie przynoszą korzyści rolnictwu i leśnictwu. Nie sposób nie zauważyć ich wkładu w procesy glebotwórcze: zwierzęta spulchniają glebę, a dzięki tunelom w glebie zachodzi proces napowietrzania, co może uchronić teren przed podmokłością. Trzeba jednak uporać się z negatywnymi konsekwencjami kopania tych zwierząt. W ten sposób liczne kretowiska obniżają produktywność pastwisk, prowadzą do zmian w zbiorowiskach roślinnych, do uszkodzeń maszyn rolniczych podczas zbioru zmechanizowanego. Krety nie żywią się bezpośrednio roślinami, ale kopiąc mogą bezpośrednio im zaszkodzić, wypychając sadzonki z ziemi lub kopiąc w korzeniach, co w zależności od warunków atmosferycznych prowadzi do przemoczenia, wysychania lub zamarzania roślin. Urządzenie wykopujące krety czasami prowadzi do uszkodzenia systemów odwadniających. Konieczne jest jednak odróżnienie szkodliwego działania pieprzyków od szkód wyrządzanych przez gryzonie mysie. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na obecność lub brak obgryzionych roślin. Jeśli na roślinach zostaną ukąszenia, winowajcami są gryzonie podobne do myszy. U gryzoni nory zwykle mają otwarte wyjścia, a krety tworzą nory, które z reguły nie mają otworu. Często kretowiska są mylone z emisjami z gruntu karczownika, który jesienią staje się siedliskiem podziemnym. Bardziej spłaszczone emisje, pogryzione korzenie lub części roślin przechowywane w norach mogą wskazywać na kolonizację norników. Los wielu kretów na całym świecie to śmierć z rąk rolników. Przez wieki łapali je w pułapki i zatruwali chemikaliami. Niebezpieczeństwo dla ludzi Kret nigdy nie zaatakuje człowieka, zwłaszcza, że ​​większość czasu spędza pod ziemią. Kiedy kret pojawia się na powierzchni ziemi, praktycznie nic nie widzi. Oczywiście, gdy spróbujesz go podnieść, zwierzę zacznie się bronić i może gryźć, zwłaszcza, że ​​ma zęby. Jednocześnie nawet schwytane krety, jeśli traktujesz je ostrożnie i nie agresywnie, nie próbuj ugryźć osoby, ale jednocześnie wydają dźwięki podobne do pisku szczura. Najprawdopodobniej zwierzę zaczyna panikować i próbuje przestraszyć osobę lub obcy żywy przedmiot. Rodziny i gatunki kretów Rodzina Mole obejmuje 4 podrodziny: Chińskie pieprzyki; Desman; Mole Nowego Świata; Krety Starego Świata. Te podrodziny obejmują ponad 40 gatunków. Sześć gatunków zamieszkuje przestrzeń WNP: Mała Moguera; Głuchy; Wielka Moguera; Kret pospolity; Kret syberyjski; Mały kret. Następnie zajmiemy się cechami i opisami każdego pospolitego gatunku i zobaczymy, jak się one od siebie różnią. Kret pospolity Nazywany jest również kretem europejskim. Jego wielkość to 12-16 cm, a masa ciała od 55 do 90 g. Ogon zwierzęcia może mieć od 2 do 4 cm. Oczy są małe, ledwo widoczne przez wąskie szczeliny, pozbawione powiek i rzęsy. Sierść pomalowana jest na czarno-szare, czarno-brązowe lub czarne odcienie, a grzbiet jest nieco ciemniejszy niż brzuch. Samice rodzą młode raz w roku. Podobne krety można znaleźć na łąkach i lasach krajów europejskich, na europejskim terytorium , na Uralu i na terytorium zachodniej Syberii. Ślepy kret Nazywany jest również małym kretem. Zwierzęta tego gatunku są uważane za jedne z najmniejszych. Osiągają ledwie 12 cm długości, a długość ogona to zaledwie 2-3 cm Kret z pantofelkiem waży zaledwie 30 g, oczy zakryte skórą. W jej diecie znajdują się różne stawonogi i ich larwy. W ostateczności zjada robaki. Samice rodzą potomstwo raz w roku – wczesną wiosną. Gatunek ten żyje w górach Kaukazu, na terytoriach tureckich i irańskich. Kret długoogonowy Jest to zwierzę o długości od 8 do 9 cm, jego waga nie przekracza 12 g. Ogon zwierzęcia ma 4,5 cm Futro jest rzadkie i twarde. System ich ruchów znajduje się pod ziemią na płytkiej głębokości. Krety należące do tego gatunku żyją na Półwyspie Indochińskim, a także w południowych regionach Chin. Kret kaukaski Zwierzęta tego gatunku są obdarzone średnimi rozmiarami – ich długość ciała waha się od 10 do 14 cm, waga 40-95 g, a rozmiar ogona 3 cm Samce są większe od samic. Kolor sierści po linieniu jest intensywnie czarny, ale potem stopniowo brązowieje. Oczy są ukryte pod skórą. Kretki zwykle znajdują się na głębokości od 7 do 18 cm, a kwatery do spania na głębokości 85 cm Podstawą jego pożywienia są dżdżownice, ponadto nie odmawia jedzenia stawonogów wraz z ich larwami. Raz w roku rodzą kobiety. Siedliska kaukaskiego kreta to terytoria regionu kaukaskiego. Kret syberyjski Jest również nazywany Ałtajem. Na zewnątrz jest identyczny z gatunkiem europejskim, ale przewyższa go rozmiarami. Wielkość ciała samców może osiągnąć 19 cm, a masa osobników 225 g. Wielkość samic nie przekracza 17 cm, a masa ciała może dochodzić do 70-140 g. Długość ogona obu płci nie przekracza 3,5 cm. Oczy zwierzęcia przykryte ruchomymi powiekami. Kolor pieprzyków różni się w zależności od obszaru, w którym żyją. Może być ciemnobrązowy, czarny, dymny. Kretki syberyjskie jedzą robaki i larwy różnych owadów. Różnią się od innych gatunków tym, że ciąża trwa 9 miesięcy. Po kryciu latem samice mają zahamowany rozwój zarodków aż do wiosny. Młode rodzą się na przełomie kwietnia i maja. Gatunek ten jest szeroko rozpowszechniony w zachodniej Syberii, częściowo zamieszkuje Syberię Wschodnią, a także występuje na południowych terytoriach Transbaikalii i północno-zachodnich regionach Mongolii. Kret japoński Jest także urotrichusem w kształcie kreta. Zwierzę otrzymało tę nazwę ze względu na swoją tożsamość z ryjówką i kretem. Gatunek jest reprezentowany przez małe zwierzę, nie większe niż 10 cm, długość ogona tylko 3 cm, jest owłosiona, zakończona pędzelkiem. Ich futro jest miękkie i grube, ale nie aksamitne. Kolor sierści jest czarny z domieszką metalu lub ciemny brąz. Przedstawiciele tego gatunku skaczą równie szybko po ziemi i po labiryntach podziemnej komunikacji. Ponadto wspina się na krzaki i drzewa, czasem wspinając się na wysokość do 4 metrów. Zwierzę hibernuje w swoich podziemnych pomieszczeniach, a także w pustych gniazdach ptaków. Samice rodzą młode raz w roku. Gatunek żyje na zboczach gór, od stóp do wysokości 2 tys. Metrów. Na południowych terytoriach Japonii znaleziono duże kolonie tego zwierzęcia. Japoński moguer Długość zwierząt tego gatunku wynosi 12-15 cm. Ogon ma nie więcej niż 2,5 cm, a masa ciała waha się w granicach 96-208 g. Na grzbiecie i po bokach futro jest pomalowane na czarno, ciemnobrązowo lub ciemnoszary. Kolor brzucha jest jaśniejszy. Dieta japońskiej moguery składa się z larw owadów, które zjadają dżdżownice, gdy nie mogą ich znaleźć. Zwierzęta tego gatunku budują swoje ruchy na dwóch poziomach. Pierwszy poziom przebiega na głębokości 60 cm od powierzchni ziemi, a drugi na głębokości ponad 1 metra. Gwiaździsty nos Długość ciała wynosi 20 cm, ma łuskowaty ogon nieprzekraczający 8 cm i obserwuje się na nim rzadkie kosmki. Zimą ogon staje się grubszy. Gatunek ten jest podobny do pospolitych pieprzyków pod następującymi cechami: taka sama budowa kończyn przednich, bez uszu, małe oczy, nie pokryte skórą, grube ciemnobrązowe lub czarne futro. Gwiaździste znamiona różnią się od innych znamion piętnem w kształcie gwiazdy, które składa się z 22 procesów. Te wyrostki macek pomagają mu znaleźć pożywienie w ciemnościach. Wszystkie jego macki są ruchome, z wyjątkiem dwóch, które znajdują się w górnej środkowej części. Są skierowane do przodu i nie zginają się. Kretki tego gatunku doskonale pływają i nurkują, i robią to nie tylko latem, ale także zimą – pod lodem. Krety nie nurkują w wodzie dla przyjemności, tam szukają i jedzą małe skorupiaki i ryby. Na lądzie kret jest zadowolony ze swojego zwykłego pożywienia – skorupiaków i robaków. Te krety mogą prowadzić życie lądowe i szybko przemieszczać się po lądzie lub pokrywie śnieżnej. Mogą budować własne gniazda pod gnijącymi pniami lub mogą zajmować opuszczoną norkę piżmaka. Zvezdnos preferuje wilgotne gleby położone na zalanych łąkach lub lasach. Można go znaleźć w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i północnym Meksyku. Rosyjskie gatunki moli Na naszym terytorium występują 4 gatunki moli. Na przykład: Kret pospolity lub europejski (Talpa europaea). Kret syberyjski lub ałtajski (Talpa altaica). Ślepy kret (Talpa caeca). Kret kaukaski (Talpa caucasica). Oprócz tych gatunków prawdziwych kretów, na Dalekim Wschodzie występują jeszcze dwa gatunki z tej rodziny, które reprezentują rodzaj Moger: Wielki Moger lub Ussuri i japońska Moguera. Krety i Mogers żyją pod ziemią, więc mają podobieństwa z powodu tego samego stylu życia i diety. Różnią się tylko kolorem ciała, które u Moggera jest brązowo-brązowe. Jeśli chodzi o inne różnice, są one znane tylko specjalistom. Jeśli na zdjęciu widać zwierzęta, to nawet różnice zewnętrzne są trudne do rozróżnienia. Spójrz na zdjęcie kreta i mogera poniżej. Ciekawe wiedzieć! Mogers, w porównaniu z kretami, są nieco duże. Tak więc największy Moger waży około 300 gramów przy długości ciała ponad 20 cm. Ogólna charakterystyka wyglądu rodziny “kretów”: Ciało jest wydłużone, pokryte krótkimi włosami, o cylindrycznym kształcie. Kończyny przednie mają kształt łopat, uzbrojonych w potężne pazury. Pazury mocne i płaskie. Kończyny tylne są znacznie słabiej rozwinięte. Czaszka jest niewielkich rozmiarów, a ma stożkowy kształt. Nos kretka wygląda jak mała trąba. Wszystkie pieprzyki mają niedorozwinięte oczy, au niektórych gatunków są zamknięte rodzajem filmu. Różne rodzaje pieprzyków mają różną liczbę zębów w jamie ustnej, co jest główną cechą, za pomocą której można określić rodzaj zwierzęcia. Wszystkie krety różnią się tym, że ich futro rośnie ściśle do góry, co nie przeszkadza zwierzęciu w poruszaniu się do przodu / do tyłu przez swoje tunele. Dlatego wełnę można układać w dowolnym kierunku. Kret europejski lub pospolity Siedlisko tego niesamowitego zwierzęcia rozciąga się na prawie całą Eurazję. W tym samym czasie granice północne przechodzą przez tajgę, a południowe wzdłuż leśno-stepowego. Zachodnie granice to Ocean Atlantycki, a wschodnie dorzecze rzeki Leny. Ogólna charakterystyka: To zwierzę ma około 15 cm długości i krótki ogon około 3 cm. Maksymalna waga zwierzęcia to nieco ponad 100 gramów. Kret europejski ma oczy o wielkości do 1 mm. Ma matową czerń, natomiast sierść na brzuchu wyróżnia się jaśniejszym odcieniem. U nieletnich kolor jest bardziej matowy. Ciekawe wiedzieć! Włosy na ogonie pełnią bardzo wrażliwe funkcje, co ułatwia kretowi poruszanie się w dowolnym kierunku. Kret ałtajski lub syberyjski Ten przedstawiciel rodziny kretów ma wyraźny dymorfizm płciowy w porównaniu z kretem pospolitym. Samice dorastają do maksymalnej długości 17 cm i wadze do 145 g, a samce są masywniejsze, dorastają do prawie 20 cm i przybierają na wadze ponad 200 gramów. Gatunek ten ma lepiej rozwinięte oczy, a nawet ma ruchome powieki. Kolor jest monochromatyczny, w odcieniach ołowiu lub czerni z brązowym odcieniem. Jednocześnie osoby mieszkające na obszarach górskich mają ciemniejszy kolor, a szare odcienie są bardziej nieodłączne dla przedstawicieli moli żyjących na płaskich obszarach. Ważny fakt! Kret syberyjski posiada cenniejsze okrycie wełniane, osiągające 12 mm długości. Gatunek ten zamieszkuje rozległe obszary zachodniej i środkowej Syberii. Kret ślepy lub mały Najmniejszy przedstawiciel kreta, który żyje na naszym terytorium. Zwierzę dorasta do maksymalnej długości 12 cm, ma krótki ogon, nie więcej niż 3 cm długości i waży tylko 30 gramów. Różni się tym, że nie ma oczu, a ma kolor czarny lub ciemnobrązowy. Główne siedlisko znajduje się na Kaukazie. W diecie zwierzęcia są larwy chrząszczy i inne produkty pochodzenia zwierzęcego. Ma zewnętrzne podobieństwo do zwykłego pieprzu, ale nie ma też oczu. Dorasta do 15 cm długości i ma ogon o długości około 2 i pół cm lub nieco więcej. Zwierzę waży około 80 gramów. Różni się w kolorze czystego czarnego futra. Siedlisko jest ograniczone do pasma Kaukazu i okolic. Walka z kretami Krety są wszechobecne i nie są gatunkiem chronionym. Jest to jeden z niewielu owadożernych, które miały znaczenie jako gatunek futra. Od XIX wieku. twarde, aksamitne skórki kretów wydobywano w dużych ilościach. Obecnie ze względów ekonomicznych kret nie ma prawie żadnej wartości handlowej. Działanie odrzutnika ultradźwiękowego typu “Antikrot” Z pieprzykami walczą różnymi metodami, w tym ostrymi zapachami (umieszczanie posiekanej cebuli, czosnku, szmat nasączonych naftą itp.) Lub sygnałami dźwiękowymi (obrotnice, trzciny, urządzenia ultradźwiękowe itp.) W korytarzach mola. Decydując się na zniszczenie kretów, należy pamiętać, że między poszczególnymi osobnikami toczy się ciągła walka o terytorium i tereny łowieckie. Starcia kończą się starciem z pazurami i zębami, często śmiertelnymi dla jednego z rywali. Dorosły kret spędza większość czasu na patrolowaniu własnego obszaru, pozostawiając śmierdzące ślady i bezlitośnie wypędzając z niego wszystkich kosmitów. A może ich być całkiem sporo. Jeśli zniszczysz kreta żyjącego na twojej stronie, inni dość szybko pojawią się w pustym miejscu. Często w środowisku kretów przez wiele tygodni nie można zauważyć ani jednego świeżego wybuchu ziemi. Nie oznacza to, że krety przestały działać. Faktem jest, że główna część pożywienia, a mianowicie dżdżownice i różne owady, jest zbierana przez krety w ich tunelach żywieniowych, które stanowią 90% całkowitej długości wszystkich przejść przez krety. Kretki poszerzają swoje łowiska (czemu towarzyszą emisje lądowe) tylko wtedy, gdy brakuje pożywienia. Krety mogą być nosicielami różnych chorób, które są niebezpieczne zarówno dla ludzi, jak i zwierząt domowych. W przypadku eksterminacji kretów należy zachować ostrożność, unikać kontaktu ze zwierzętami, dokładnie myć ręce i dezynfekować sprzęt wędkarski. Nie pozwalaj zwierzętom jeść tusz kretów. Przede wszystkim to koty i psy są podatne na różne choroby przenoszone przez krety, ale czasami człowiek również może cierpieć. Odstraszamy krety Główne kierunki walki z kretami, z wyłączeniem ich śmierci, to ekspozycja akustyczna, narażenie na zapach (lub ekspozycję na zapachy) oraz ekspozycja fizyczna. Istnieje wiele urządzeń zaprojektowanych specjalnie do zwalczania kretów. Obecnie branża ustanowiła produkcję szeregu urządzeń akustycznych. Są głównie produkowane w Chinach. Lepiej kupować je na Aliexpress, bo jest taniej. Wszystkie są urządzeniami elektroakustycznymi, które generują drgania dźwiękowe o określonej częstotliwości – ultradźwięki, które powodują psychologiczne podrażnienia znamion. Słyszenie w pieprzykach jest jednym z wiodących analizatorów i jest bardzo dobrze rozwinięte. Ale tutaj musisz zrozumieć, że kret odsunie się od irytujących dźwięków tylko wtedy, gdy jest gdzie się poruszać. Jeśli wszystkie okoliczne terytoria zostaną zajęte przez inne krety, będzie cierpieć, ale nigdzie nie pójdzie. Tutaj, tak jak u hałaśliwych sąsiadów przy wejściu … Jeśli nie ma dokąd uciekać, wytrzymujemy. Zalety takich urządzeń można przypisać ich wszechstronnej penetracji w obszarze działania: sygnały ultradźwiękowe i wibracje rozchodzą się w glebie, niezależnie od barier i przeszkód. Zazwyczaj takie urządzenia mają autonomiczne źródła zasilania (wymienne baterie, akumulatory), dzięki czemu można je łatwo umieścić w dowolnej części obiektu. Wadą jest to, że często te urządzenia są dość drogie i nie działają zimą (panele słoneczne pokryte są śniegiem, a baterie szybko się rozładowują). Dodatkowo urządzenia mają ograniczony obszar działania (25–50 m2), bardzo często nie wystarcza działanie jednego urządzenia na całe terytorium działki. Niektórych denerwuje hałas i skrzypienie dochodzące z urządzeń. Ale najbardziej oczywistą wadą jest to, że po wyłączeniu urządzenia krety po chwili mogą wrócić do swoich domów. Moje odstraszacze dźwiękowe zasilane bateryjnie przetrwały 2 lata i 3 zimy, a następnie umarły. Odstraszacze zasilane energią słoneczną działają świetnie już od 4 lat (umieściłem je w moim domu na zimę). Na 8 akrów używam 6 odstraszaczy. Nie obserwuję śladów aktywności kretów latem (pracują głośniki wysokotonowe), zimą panuje cisza, Inną metodą jest umieszczenie na miejscu różnych grzechotek i kołpaków. Najłatwiej jest założyć grzechotki (puszki po piwie zakłada się na wystające z ziemi metalowe kołki). Grzechotki, gramofony i grzechotki mogą mieć różne konstrukcje, ale ich przeznaczenie jest takie samo – pod wpływem wiatru wytwarzają hałas, który odstrasza krety. Jak pokazuje praktyka, ich skuteczność w niektórych latach jest wysoka, aw niektórych niska (podobno wszystko zależy od liczby pieprzyków w danym roku). I bardzo szybko nudzą się swoim hałasem. Chciałbym zaznaczyć, że instalacja bodźców dźwiękowych nie jest najbardziej niezawodną metodą odstraszania pieprzyków. Przejścia przez krety znaleziono kilka metrów od ulic miasta, po których nieustannie odbywa się ruch, to znaczy krety mają tendencję do przyzwyczajania się do ciągłego hałasu. Środki odstraszające zapach (nafta i inne silnie pachnące płyny) nie są skuteczne. Kret blokuje śmierdzący odcinek pola ziemnym korkiem i żyje spokojnie dalej. Niszczymy krety Wszelkiego rodzaju pułapki są skutecznym, ale tymczasowym sposobem radzenia sobie z kretami. Istnieje wiele opcji. Najskuteczniejszym sposobem jest łapanie za pomocą standardowych pułapek drucianych. Tym, którzy chcą w pełni zanurzyć się w teorii pułapkowania i nauczyć się robić futro kretów, polecam lekturę szczegółowego artykułu Efremova Łapanie pieprzyków i opatrywanie ich skór. Jako dziecko zawodowo łapałem krety. Skórki można było przekazać do biura zaopatrzenia po cenie 5 kopiejek za sztukę. To była świetna wakacyjna praca dla radzieckiego ucznia. Stosowano wyłącznie sprężynowe łapacze druciane. Na znalezionym otworze ustawiono dwie pułapki skierowane w przeciwnych kierunkach. Były połączone gałązką wbitą w ziemię przez zwoje sprężyn. Gałązka służyła z jednej strony do odnajdywania zakopanych pułapek, z drugiej strony, aby słabo zgnieciony kret nie został wyciągnięty przez pułapkę. Po ustawieniu pułapek otwór zasypano ziemią, aby żadne światło nie mogło dostać się do podziemnego przejścia zablokowanego pułapkami. Pułapki najlepiej sprawdzać codziennie. Prawdopodobnie jedynym sposobem na trwałe rozwiązanie problemu z kretami jest podziemne ogrodzenie. Na całym obwodzie terenu należy wykopać rów. Jego minimalna głębokość to 1 m. Jeśli jest głębsza, to jeszcze lepiej. Rów jest wypełniony łupkami, żwirem, łamaną cegłą lub innym trwałym materiałem, przez który krety nie mogą wykopać przejścia. A ponieważ krety mogą poruszać się po powierzchni ziemi, twoje podziemne ogrodzenie powinno ciągnąć się na powierzchnię. Wystarczy wysokość 20 cm. Należy podkreślić, że należy go zbudować, jeśli na miejscu nie ma jeszcze moli. W przeciwnym razie zamknięte zwierzęta będą próbowały znaleźć wyjście i prędzej czy później wykopią dół na odpowiedniej głębokości. Po tym ogrodzenie będzie nieskuteczne, ponieważ coraz więcej osadników może wejść na teren przez ukończony tunel. Obcy z zewnątrz, natknąwszy się na przeszkodę, wolą ją ominąć, niż zaangażować się w „głęboki rekonesans”. Ale nie znam żadnych precedensów dla stosowania tej metody. Koszty finansowe i czasowe tego rodzaju wzmocnienia nie są uzasadnione. Musisz być całkowicie paranoikiem, aby w ten sposób odgrodzić się od całkowicie niewinnych i bardzo pożytecznych zwierząt. Najbardziej humanitarną metodą łapania kretów jest organizowanie „dołów pułapkowych” za pomocą wiader lub trzylitrowych słoików. Zaleca się jak najczęściej sprawdzać pułapki, ponieważ krety nie mogą długo żyć bez jedzenia. Jeśli nie masz możliwości częstego sprawdzania pułapek, to zaleca się wkładanie do nich mięsa, ryb lub owadów, aby schwytane zwierzę miało co zaspokoić to się robi, można zobaczyć na filmie. W naturze krety mają niewielu wrogów: ze względu na specyficzny zapach drapieżniki tych zwierząt praktycznie nie zjadają, lisy, koty i psy łapią je raczej w celach „sportowych”. I tylko borsuki mogą je jeść. Jednak zwierzęta do pewnego stopnia kontrolują liczbę pieprzyków i gryzoni wokół ludzi. Zauważono, że w prywatnych domach i domkach, gdzie przebywają zwierzęta domowe – koty i psy, na działkach praktycznie nie ma pieprzyków. Ci podziemni mieszkańcy mogą układać przejścia długie na setki metrów. Pod ziemią zwierzę urządza sobie miejsce do spania, tworzy specjalne korytarze, w których poluje. Krety wolą spędzać noc na mchu, trawie lub liściach. Są dość inteligentnymi zwierzętami, dlatego w „sypialni” zawsze zapewniają sekretne przejście do schronienia się w razie niebezpieczeństwa. Przejście podziemne pokryte jest ściółką. Ciekawostka: ciągły ruch po wąskich ziemnych korytarzach znajduje odzwierciedlenie w wyglądzie zwierzęcia. Stopniowo kret ściera futro, pozostając całkowicie łysym. Jednak natura wszystko przewidziała – 3-4 razy w roku nowe „futro” wyrasta w kretach. Ponadto krety wyposażają swój dom w dodatkowe przejścia do źródła wody. Niektóre zwierzęta tworzą własne podziemne studnie. Podczas ulewnych deszczy studnie są wypełnione wodą. Zimą takie zwierzęta wolą chować się głęboko w ziemi. Na dużych głębokościach ziemia pozostaje ciepła i nie zamarza.

Jeśli gniazdo jest już duże, mieszka w nim wiele owadów, a my nie czujemy się na siłach lub boimy podjąć prób usunięcia go, najlepiej zwrócić się o pomoc do specjalistów. Straż pożarna lub firmy dezynsekcyjne doskonale wiedzą, jak zlikwidować gniazdo os. Uzbrojeni w odpowiedni sprzęt, sami zniszczą gniazdo i wyeliminują

Odbiór / Zwrot Zwróć samochód w innej lokalizacji Zwrot Data odbioru Data zwrotu October 7, 2020 Z czterech pięknych prefektur Krety Rethymnon jest najmniejszą, ale oferuje ogromną różnorodność. Tutaj wyspa znajduje się w najwęższym miejscu, co zapewnia wspaniały dostęp do południowego wybrzeża w celu uzyskania różnorodnych wrażeń. Wszystko, co musisz wiedzieć o Rethymnon na Krecie Rethymnon, stolica prefektury o tej samej nazwie oraz centrum administracyjne i handlowe w okolicy, to najmniejsze z historycznych miast Krety. To malownicze miasto zostało nietknięte przez trzęsienia ziemi i zachowało połączenie wschodniej mistyczności i zachodniej świetności. Istnieje tu wiele weneckich domów i kościołów; te ostatnie zostały zamienione na meczety w okresie panowania tureckiego. Skupione wokół swojej Fortezza (fortecy) Rethymno wywiera natychmiastowe i trwałe wrażenie na odwiedzających, do czego niewątpliwie przyczyni się nieużywany minaret. Topografia Rethymnonu jest bardzo interesująca. Znajdziesz tu góry i cuda natury, takie jak niesamowite jaskinie. Są tu skarby kultury, takie jak dwa najsłynniejsze klasztory na wyspie. Znajdują się tu także jedne z najbardziej znanych wiosek na Krecie, a także jedne z najpiękniejszych plaż, a sama stolica regionu wręcz zachwyca. Gdzie znajduje się Rethymno? Rethymnon to druga jednostka regionalna z zachodu, pomiędzy Chania na zachodzie i centralnym regionie aż do Heraklionu na wschodzie. Jak dostać się do Rethymno na Krecie Do Rethymnonu często kursują promy z Pireusu, a w sezonie także z innych wysp, takich jak Santorini. W Rethymno możesz wypożyczyć samochód od razu po przybyciu, aby w pełni zbadać ten niesamowity region. Rethymnon nie ma własnego lotniska i znajduje się 67 km na wschód od międzynarodowego lotniska w Chanii - piękna trasa, której pokonanie zajmuje nieco ponad godzinę. Znajduje się 90 km na zachód od międzynarodowego lotniska w Heraklionie, jest nieco dalej, ale jednocześnie bardzo piękne, dojazd do wybrzeża zajmuje godzinę i kwadrans. Swój samochód możesz odebrać w naszych biurach wynajmu na dowolnym lotnisku. Jeśli chcesz pojechać autobusem z Heraklionu lub Chanii, to wszystko, co musisz wiedzieć znajdziesz tutaj. Autobus kursuje dość często przez cały dzień. Historia Rethymnon na Krecie Kreta jest domem dla legendarnej cywilizacji z epoki brązu - minojczyków. Ta złożona cywilizacja zamieszkiwała Kretę przez sześć wieków (2000 pne - 1400 pne). Region Rethymnon jest pełen minojskiej historii, a miasto Rethymnon (wówczas Rhithymna) było wystarczająco potężne, by wybijać własne monety. Samo miasto podupadło i nie było znaczące w okresie bizantyjskim. Druga epoka, w której Rethymnon naprawdę zaczął się rozwijać, przypadła na XIII wiek naszej ery, wraz z przybyciem Wenecjan. Miasto Rethymnon było siedzibą diecezji Retimo. Wiele z elegancji i romantyzmu miasta wywodzi się z czasów panowania weneckiego. Turcy przybyli na Kretę w XVII wieku, zdobywając Rethymnon w 1646 roku i utrzymując miasto do 1898 roku, kiedy to doszło do interwencji wielkich mocarstw i utworzenia Państwa Kreteńskiego pod panowaniem grecko-duńskiego księcia Jerzego. Kreta została ponownie okupowana podczas II wojny światowej, a Kreteńczycy byli znani z bohaterskich czynów podczas oporu. Co zobaczyć i zrobić w Rethymnon na Krecie Rethymnon składa się z dwóch części, Starego Miasta i Nowego Miasta, przy czym ta ostatnia część stanowi przedłużenie pierwszej w kierunku południowym. Od roku 1970 miasto rozciąga się również wzdłuż wybrzeża na wschód, w kierunku wioski Perivolia. Miasto jest starannie rozplanowane, z wielokondygnacyjnymi budynkami i odpowiednią liczbą parków, ale wybrzeże jest w dużej mierze zasłonięte przez duże hotele. Nawet jeśli jesteś na Krecie, aby spędzić wakacje na plaży lub cieszyć się górami, jaskiniami i wędrówkami po tym pięknym terenie, zechcesz poświęcić trochę czasu, aby cieszyć się miastem Rethymnon. Wybierz się na romantyczny spacer po starym mieście. Wspaniała forteca Fortezza, zbudowana w XVI wieku, wychodzi na miasto i port i nadaje ton. To duchowe i kulturowe serce Rethymnonu. W pobliżu wejścia do fortecy Fortezza znajduje się Muzeum Archeologiczne, a w odrestaurowanym budynku weneckim Muzeum Folkloru i Historii Rethymnonu. Możesz nawet dowiedzieć się o współczesnej sztuce greckiej od lat 50. XX wieku do chwili obecnej w Muzeum Sztuki Współczesnej na Krecie. Kolekcja Folkloru Liceum Greckich Kobiet mieści się w budynku należącym do Liceum przy ul. Mesolongiou 18. Kolekcja została założona w 1963 roku i obejmuje hafty, wyroby tkane, rzeźby w drewnie, lokalne stroje, ceramikę i naczynia. Spacerując po starym mieście, zobaczymy - między innymi - Loggię, zbudowaną w XVI wieku. Jest to piękna, kwadratowa wenecka budowla, która pierwotnie służyła jako miejsce spotkań i rekreacji miejscowej szlachty i arystokratów. Obecnie mieści Muzeum Archeologiczne. Fortezza, twierdza Rethymno, stoi na wzgórzu Palaiokastro na północ od miasta. Została zbudowana w 1573 roku przez weneckiego dowódcę Alviso Lando. Do dnia dzisiejszego przetrwały (odrestaurowane) tylko mury, a także zbiorniki na wodę oraz meczet z ogromną kopułą: pierwotnie była to katedra św. Mikołaja, którą Turcy zamienili na meczet. Fontanna Rimondi, po północnej stronie placu Petychaki, została wybudowana w 1629 roku na miejscu wcześniejszej fontanny przez gubernatora Rethymno Rimondi. Wśród innych interesujących budowli jest biskupstwo, w stylu neoklasycystycznym; zbudowane w 1869 r., cechujące się dużą liczbą okien na dwóch kondygnacjach. Obok kościoła św. Franciszka przetrwała szkoła turecka, zbudowana w 1796 r. jako szkoła dla dziewcząt, podobnie jak łaźnie tureckie przy ul. Radamantous 25. Kościół św. Franciszka to jednonawowa bazylika z drewnianym dachem, która w czasach tureckich służyła jako przytułek, została odrestaurowana w 1971 roku i zachwyca odwiedzających swoją architekturą i wyrzeźbionymi ornamentami. Kościół Matki Bożej Anielskiej pochodzi z ostatniego okresu panowania weneckiego. Znany jest również jako kościół „Matki Bożej Mniejszej” i znajduje się na starym mieście. Kościół Matki Bożej Anielskiej to trójnawowy kościół bez kopuły, poświęcony św. Marii Magdalenie przez zakon dominikanów. Katedra Ofiarowania Najświętszej Marii Panny, nowy kościół wzorowany na kościele Zwiastowania na Tinos, ma pięknie rzeźbione drewniane lektorium i nowoczesne malowidła ścienne. Zachowała również wyjątkową, przenośną bizantyjską ikonę Matki Bożej Męki Pańskiej. Prawdopodobnie najlepszą rzeczą do zrobienia w Rethymnonie jest spacer alejkami pachnącymi jaśminem, podziwianie tradycyjnej architektury pokrytej kolorowymi bugenwillami i relaks przy kawie na zacienionym placu Platonos (przy okazji „platanos” oznacza platan - każdy szanowany plac miejski na Krecie posiada to wielkie drzewo). Ciesz się wakacjami na plaży: wspaniałe plaże w pobliżu Rethymno na Krecie Północne wybrzeże Krety pełne jest fantastycznych plaż. Na północy Krety wody są często płytkie i ciepłe, a plaże pokryte są miękkim piaskiem. Jest to popularny obszar wśród podróżników, gdzie można znaleźć plaże z pełnym zakresem usług, z parasolami i leżakami, przekąskami i napojami oraz wiele okazji do spróbowania swoich sił w zabawnych sportach wodnych. Ulubione plaże na północnym wybrzeżu to plaże Bali - w rzeczywistości jest to łańcuch wspaniałych plaż. Livadi jest największa i najbardziej ruchliwa z nich, a za nią znajduje się Varkotopos w zamkniętej zatoce. Jej płytkie wody sprawiają, że jest popularne wśród rodzin. Dalej znajduje się Limani, co oznacza port, więc znajdziesz tu również restauracje i sklepy. Ostatnim z czterech jest Karavostasis, który jest jednocześnie najmniejszy i najpiękniejszy. Jedna z najsłynniejszych plaż południowego wybrzeża - Preveli - przez lata była lokalną tajemnicą. Aby się tam dostać musisz iść przez około 15 minut po stromych klifach z parkingu klasztoru Kato („niższego”) Preveli lub zaledwie 5 minut od Drimiskiano Amoudi. Thereward to gaj palmowy, w którym rzeka wpada do libijskiego morza, gdzie możesz zaznać kąpieli w żywych, czystych wodach południowego wybrzeża. Nieco mniej dzikie i pełne obiektów turystycznych jest Agia Galini, 60 km na południe od Rethymno. Tą wspaniałą plażę z gładkich kamyków cechuje cudowna woda. Czytaj także: Nejlepší hotely v Rethymnu – kompletní průvodce pro cestovatele Atrakcje w okolicach Rethymno na Krecie Czy wiesz, że Kreta jest fantastycznym miejscem do odkrywania jaskiń? Kretyńskie jaskinie oferują coś więcej niż naturalne piękno. Już od czasów starożytnych były używane z powodów praktycznych i duchowych. Jedną z najwspanialszych i najbardziej znanych jaskiń na Krecie jest jaskinia Sfendoni o powierzchni ponad 3000 metrów kwadratowych i 270 metrową ścieżką prowadzącą przez liczne komory oraz kolorowe i oszałamiające formacje skalne. Wejście do jaskini Sfendoni znajduje się w miejscowości Zoniana, 52 km od Rethymno. Masz również możliwość wybrania się na kilka wspaniałych wędrówek po Rethymno, w szczególności do wąwozu Petres na zachodzie i wąwozu Mili - którego nazwa pochodzi od młynów wodnych(!) - oraz wąwozu Prasano na wschodzie. Czytaj także: Wszystko, co musisz wiedzieć o Adelianos Kampos Kreta Wycieczki kulturowe po Rethymno Ten region Krety posiada również wiele kulturalnych obiektów. Najpiękniejszym ze wszystkich klasztorów Krety jest XVI-wieczny Klasztor Arkadi, wybudowany w stylu barokowo-renesansowym, położony na bujnym płaskowyżu bogatym w winnice i gaje oliwne. Interesujący jest również klasztor Preveli w pobliżu południowego wybrzeża przy niezwykłej plaży o tej samej nazwie. Ta część Krety również jest pełna cudownych wiosek. Anogia, wysoko na zboczach góry Psiloritis jest prawdopodobnie najbardziej znaną wioską na Krecie, ze względu na jej rolę w stawianiu oporu Turkom, a później Niemcom. Słynie również z muzyki - najsłynniejsi muzycy grający na lirach kreteńskich pochodzą z Anogii - i nikt nie gra na lirze tak, jak Kreteńczycy. Wioska Margarites słynie ze swojej uroczej, tradycyjnej architektury, a także ceramiki - możesz odwiedzić pracownie i oczywiście kupić piękne i autentyczne pamiątki. Górska wioska Spili jest zacieniona i jest tam nieco chłodniej. Posiada wspaniałą fontannę z lodowatą górską wodą wylewającą się z ust 25 lwów. Woda tryska z ogromną siłą w stałej temperaturze 13 stopni C. Rynek miejski to urocze miejsce na kawę lub tradycyjny posiłek. Ciesz się Rethymno Ta najmniejsza ze wszystkich jednostek regionalnych Krety jest pełna atrakcji i pięknych tras. Znajdziesz tu tereny górzyste, mnóstwo plaż na obu wybrzeżach i zróżnicowanie pod względem kulturalnym i lokalnej natury. Odkrywanie tego miejsca samochodem to czysta przyjemność. Czytaj także: Wszystko o Panormo koło Rethymno Jedzenie i picie. Gniazdo to sroka. Jak zbudować gniazdo srok? Wiele dobrze znanych czterdzieści - czarny i biały,długonogie, z głośnym i dość ostrym głosem. Ciekawy i bezczelny ptak znany jest od dzieciństwa po dzieciach jako "czterdziesto-biała kobieta" - bohaterka licznych bajek. Poniżej zostanie opisane, co stanowimieszkanie Agia Galini Anogia Aptera i Zatoka Souda Aradena most i wąwóz Argiroupolis Axos Chania Elafonisi i ceder beach Falasarna Frangokastello Giorgopolis i rzeka żółwi Gramvousa, Balos Imbros Jaskinia Melidoni Jaskinia Sfendoni Jezioro Kournas Kanion Wiatrów (Kotsifou) Margerites Moni Arkadi Moni Chrissoskalitissas Moni Preveli i plaża Preveli Patsos i tama Potamoi Plakias Potamida Rethymnon Samaria Spili Triopetra Rethymnon Zobacz więcej zdjęć Dojazd: do miasta Parking: na ulicy bezpłatny lub na parkingu przy porcie płatny. Samochód najlepiej zostawić przy twierdzy. Informacje: Rethymnon jest trzecim co do wielkości miastem na Krecie i zarazem stolicą jednego z 4 regionów administracyjnych (tzw. nomosów) wyspy. Plątanina uliczek pomiędzy tureckimi i weneckimi domami, którą można znaleźć na starym mieście, długa, piaszczysta plaża, wysadzana palmami promenada oraz górująca nad wszystkim wenecka forteca sprawiają, że Rethymnon jest miastem pięknym i zarazem bardzo interesującym. Historia: aż do XIII wieku, Rethymnon funkcjonuje w annałach jako niewielka, rybacka wioska, by wraz z przybyciem Wenecjan stać się z czasem dobrze prosperującym miastem. Głównym źródłem dochodu są profity ze sprzedaży win małmazji oraz muskatów, które docierają aż do Londynu. W XVI wieku ze względu na wyjątkowo zuchwałe ataki piratów, rozpoczyna się budowa twierdzy, która okazuje się wyjątkowo dobrym 'odstraszaczem' i pozostaje niezdobyta aż do ataku tureckiego, kiedy po 2 miesięcznym oblężeniu obrońcy zostają zmuszeni do podjęcia rozmów. Po 1,5 miesięcznych negocjacjach, strony dochodzą do porozumienia i obrońcy mogą bez przeszkód opuścić Kretę. Za panowania Turków Rethymnon przeżywa znaczne osłabienie. Ustaje handel winem, a port przestaje być regularnie odmulany. Po osłabieniu imperium otomańskiego, na mocy porozumienia tzw. wielkich mocarstw miasto zostaje oddane pod jurysdykcję Rosjanom i tak zostaje aż do wcielenia Krety do nowo powstałego państwa Greckiego w 1913 roku. Zwiedzanie: zwiedzanie warto zacząć od największego weneckiego zamku czyli tzw. Fortezzy. Wewnątrz dominuje wielka, otwarta przestrzeń z różnymi pozostałościami (baraków, arsenałów, domów itp.), a pośrodku znaleźć można przykrytą kopułą, budowlę (niegdyś był to kościół zamieniony później na meczet). Twierdza była tak zaprojektowana, aby w razie ataku cała miejscowa ludność mogła się w niej schronić. Mimo, że większość pomieszczeń nie zachowała się do dzisiaj, zdecydowanie warto się na nią wybrać, choćby po to, aby wdrapać się na mury i popatrzeć na port i stare miasto. WAŻNE: Fortezza jest czynna od 08:00 do 19:30, ostatniej wejście o 19:00. Bilet wstępu - 4€, dzieci i studenci - bezpłatnie, bilet rodzinny - 10euro, osoby po 65 roku życia - 3 euro. Dzisiejszy port, zwieńczony turecką latarnią morską, nie przyjmuje już większych statków ze względu na to, że nie jest regularnie odmulany. Warto usiąść na chwilę w którejś z otaczających go tawern, wypić kawę i popatrzeć na kołyszące się na falach żaglówki. Potem warto wybrać się na stare miasto. Pierwsza rzuca się w oczy wenecka loggia, która w czasach weneckich była miejscem spotkań arystokracji. Potem, zagłębiając się w urokliwe uliczki z domami, które często posiadają drewniane dobudówki tzw. wykusze (pamiątka po czasach tureckich), dochodzi się do fontanny Rimondi wybudowanej w 1588 roku. Po prawej stronie zauważyć można meczet Neratzes (kiedyś był to kościół po wezwaniem Marii panny) z najwyższym w Grecji minaretem. Po przejściu kilku przecznic dochodzi się do Porta Guora, czyli jednej z zachowanych do dzisiaj bram wjazdowych do miasta, z częściowo zachowanym murem, a następnie do ogrodów publicznych, miłego miejsca do spacerów, gdzie w drugiej połowie lipca dobywa się Festiwal Wina. Moni Chrissoskalitissas Zobacz więcej zdjęć Dojazd: bezpośrednio pod wejście Parking: bezpłatny, na poboczu Informacje: Na urokliwej skarpie, bezpośrednio przy morzu znajduje się klasztor o ciężkiej do wymówienia nazwie - Moni Chrissoskalitissas. Warto się tam wybrać ze względu na wspaniały widok na Morze Śródziemne. Jadąc, nie sposób go przegapić. Prezentuje on klasyczny grecki klimat ? biała elewacja z niebieskimi oknami i drzwiami. Monastyr poświęcony jest Matce Boskiej Złotego Stopnia. Ze złotym stopniem związane jest pewne podanie. Mówi ono, że jeśli osoba wspinająca się po schodach do wejścia ujrzy złoty stopień oznacza to, że nie popełniła ona nigdy żadnego grzechu. Do tej pory nie odnotowano ani jednej osoby, która by takowy zobaczyła :) Jeżeli chodzi o godziny otwarcia klasztoru, to niestety jest czynny tak jak wszystkie monastyry w Grecji tj. jak przyjdzie pop i otworzy, to jest otwarty, a jak nie przyjdzie, to jest zamknięty. Chania Zobacz więcej zdjęć Dojazd: do miasta Parking: w centrum miasta nie ma bezpłatnych parkingów, przy wytyczonych miejscach parkingowych na ulicach znajdują się parkometry, przy nieoznaczonych miejscach odradzamy parkowanie (mandaty rzędu 40euro). Samochód warto zostawić na podziemnym parkingu Apollon - link do mapy -> KLIK lub na parkingu obok Agory -> KLIK Informacje: Chania jest drugim co do wielkości miastem Krety oraz stolicą najdalej na zachód wysuniętego nomosu. Jest niewątpliwie jednym z najatrakcyjniejszych miast na Krecie. Często można się spotkać ze zdaniem, że najatrakcyjniejszym. Chania znana jest z urokliwego weneckiego portu, wąskich i klimatycznych uliczek, wielu zabytków oraz wspaniałej atmosfery. UWAGA: W Chanii istnieje możliwość bezpłatnego wypożyczenia rowerów, szczegóły TUTAJ Historia: Chania jest jednym z najstarszych miast na Krecie. Według podań pierwsza nazwa miasta tj. 'Kydonia' pochodzi od imienia syna króla Minosa. Miasto szybko się rozrastało zapewniając sobie dominującą pozycję w regionie. W połowie XIII wieku miasto przejmują Wenecjanie i znacznie je rozbudowują. Za Turków następuje spowolnienie i częściowa utrata znaczenia Chanii. W zasadzie produkuje się tutaj jedynie oliwę i mydło. Po odzyskaniu niepodległości i na wiele lat przed włączeniem Krety do nowo formowanego państwa greckiego, Chania zostaje stolicą wyspy i utrzymuje ten statut do 1971 roku, kiedy to rolę stolicy przejmuje Heraklion. Nazwa: na temat pochodzenia dzisiejszej nazwy miasta było wiele teorii. Aktualnie większość badaczy uważa, że zmiana nazwy związana była z leżącą nieopodal wioską Alchania. Po przepędzeniu z wyspy Arabów, Grecy odrzucili z nazwy początkowe 'al' ze względu na to, że kojarzyło się im z najeźdźcami i tak powstała dzisiejsza Chania. Zwiedzanie: zwiedzanie dobrze zacząć od ogrodów miejskich, gdzie można usiąść pod jednym z najstarszych na świecie platanów i zobaczyć trzymaną za siatką, dziką kozicę górską Agrimi. Potem, po parominutowym spacerze można zauważyć halę targowa. Ten wybudowany w latach 1911- 1913 na wzór marsylski, budynek mieści 76 stoisk, których właściciele oferują przysłowiowe mydło i powidło. Budynek osiada powierzchnię 4 000 metrów kwadratowych. Po wyjściu z hali targowej i skręceniu w lewo dochodzi się do głównej ulicy starego miasta Halidon. Ulica ta prowadzi bezpośrednio do malowniczego Weneckiego Portu. Po drodze do niego warto się wybrać do katedry pod wezwaniem najświętszej Marii Panny (po prawej stronie) lub muzeum archeologicznego (po lewej). Okolica pełna jest sklepów oferujących szeroki wybór towarów (szczególnie warte uwagi są tradycyjne kreteńskie noże, z których wyrobu słyną miejscowi rzemieślnicy) i jest bardzo urokliwa. Po dojściu do portu weneckiego jest jeszcze ciekawiej : liczne tawerny rozpościerające się wzdłuż portu architektonicznie bardzo ładnie ze sobą współgrają,co tworzy romantyczną aurę, którą dopełnia charakterystyczna latarnia na morzu. Skręcając od fontanny w lewo przechodzi się koło niezliczonej ilości kawiarni (do których jest się oczywiście w dość nachalny sposób zapraszanym), aby dojść do twierdzy Firkas, która broniła niegdyś wejścia do portu. To właśnie tutaj po raz pierwszy w sposób oficjalny wciągnięto ma maszt flagę grecką, po powrocie Krety do macierzy w roku 1913. W budynku, który znajduje się przy wejściu na dziedziniec twierdzy znajduje się muzeum morskie. Z czystym sumieniem można go polecić ze względu na to, że można w nim znaleźć wiele związanych z morzem eksponatów i bardzo bogatą kolekcję modeli statków z różnych epok. Wracając pod fontannę i skręcając w prawo dochodzi się do jedynego, który się ostał meczetu w mieście zwanego 'Kucuk Hasan' (w remoncie). Idąc cały czas prosto dochodzi się do drugiej części portu oraz do doków remontowych wybudowanych pod koniec XVI wieku. Pierwotnie było ich 23, ale do dnia dzisiejszego ostało się zaledwie 9 i pełnią one funkcję warsztatów lub magazynów. Gramvousa, Balos Zobacz więcej zdjęć Dojazd: do portu w Kissamos (Kasteli), potem statkiem (wycieczka obejmuje Gramvouse i Balos), można też dojechać samochodem (terenowym nie osobowym, ponieważ droga jest fatalna i nie nadaje się na zwykły samochód), ale tylko na Balos do końca drogi na półwyspie Gramvousa i przejść ścieżką w dół (ok. 40 min). WAŻNE: Wiele osób wybiera się w podróż na Balos samochodem, jednak trzeba pamiętać o kilku istotnych kwestiach: droga, która wiedzie na miejsce jest nieutwardzona, co oznacza, że jadąc tam samochodem osobowym, jedziemy na własne ryzyko - samochody z wypożyczalnie nie posiadają ubezpieczenia na drogi nieutwardzone po dotarciu na parking, czeka nas około 40minutowa wędrówka na plażę, bez cienia. Dla wielu osób, jak i rodzin z dziećmi, jest to niezwykle męczące przejście - zwłaszcza w drodze powrotnej. Parking: bezpłatny w porcie lub bezpłatny na poboczu Informacje: "Spędź jeden dzień w Raju" - tak reklamują Gramvousę i Balos biura sprzedające wycieczki inie mylą się. Nawet na zdjęciach nie jest tak ładnie jak w rzeczywistości. Wybierając opcję płynięcia statkiem, należy wybrać się do portu w Kissamos (Kasteli) około godziny 10:00. Z portu codziennie kursują statki wycieczkowe dwóch różnych firm, które najpierw płyną na wyspę piratów Gramvousa (jest tam około 2,5 godziny czasu wolnego), a potem na lagunę Balos (tam również jest około 2,5 godziny czasu wolnego). Na wyspie można się wspiąć po 137 kamiennych stopniach i zdobyć twierdzę, po pierwsze dla wspaniałych widoków, a po drugie dla satysfakcji :) Wybudowany przez Wenecjan zamek Gramvousa jest arcydziełem XVI-wiecznej architektury obronnej. Idealna lokalizacja, wysokie mury oraz szerokie bastiony sprawiały, że kto władał twierdzą miał kontrolę nad cieśniną utworzoną między zachodnią Kretą a Peloponezem. W 1669 roku Turcy podbijają Kretę. Na mocy traktatu pokojowego twierdza zostaje -wraz z dwoma innymi - w rękach Chrześcijan. Wkrótce okazuje się, że dawne traktaty zostają zapomniane i zaczyna się oblężenie Gramovousy. Turcy nie mogą poradzić sobie siłą, więc próbują podstępu. Obiecują dezerterom przysłowiowe złote góry i półkownik De la Rocca zdradza pobratyńców. Otwiera Turkom bramy, a w nagrodę dostaje posiadłość w Stambule i ironiczny przydomek 'Kapitan Gramvousa'. Twierdza pozostaje w rękach tureckich aż do 1825 roku, kiedy to grupa Kreteńczyków przebranych za Turków zdobywa zamek. Staje się on schronieniem dla 3000 osób oraz bazą wypadową kreteńskich rewolucjonistów (np. słynne grupy skrytobójców 'Kalisperides'). Równocześnie trudne warunki bytowe sprawiają, że mieszkańcy twierdzy zwracają się w kierunku piractwa i rabują (bez względu na banderę) statki kursujące między Gramvousą a wyspą Antikyhtera. Wywołuje to protest europejskiej opinii publicznej przeciwko piractwu i we współpracy z rządem Greckim, połączone floty Anglii i Francji zajmują zamek i wypędzają piratów. Na mocy późniejszego traktatu zwanego londyńskim, zamek zostaje w 1831 roku zwrócony Turkom i tak zostaje do czasu przyłączenia Krety do Grecji w 1913 roku. Laguna Balos jest miejscem magicznym, wielokolorowa płytka woda we wszystkich możliwych odcieniach, drobny, wielokolorowy piasek (różowy, czerwony, czarny, biały, złoty itp.) sprawiają, że czas spędzony na kąpielach - i tych morskich i tych słonecznych, na zawsze pozostaje w pamięci. Gramvousa Balos Jezioro Kournas Zobacz więcej zdjęć Dojazd: liczne oznaczenia, bezpośrednio pod jezioro Parking: przy jeziorze znajduje się dużo oznaczonych parkingów bezpłatnych lub na poboczu Infrmacje: Kournas jest to jedyne jezioro słodkowodne na Krecie. Nie jest duże (ma zaledwie 1,5 km2 powierzchni), ale jest pięknie położone pośród malowniczych gór i ma wielokolorową wodę. W pobliskich tawernach (z widokiem na jeziorko) można dobrze i niedrogo zjeść. Można również wypożyczyć rowerki wodne i kajaki. Argiroupolis Zobacz więcej zdjęć Dojazd: bezproblemowy, liczne oznaczenia, bezpośrednio pod tawerny Parking: bezpłatny na poboczu lub parkingu Informacje: Po pierwsze Argopoulis jest miejscem bardzo zielonym (w przeciwieństwie do większości Krety występują tam liczne źródła i niewielkie wodospady), po drugie droga, którą się jedzie do miejscowości jest piękna pod względem widokowym, a po trzecie jest to idealne miejsce na lunch pełne tradycyjnych kreteńskich tawern. Frangokastello Zobacz więcej zdjęć Dojazd: liczne oznaczenia, bezpośrednio pod zamek i plażę Parking: bezpłatny, bezpośrednio przy zamku Informacje: Frangokastello jest małą wioską położoną tuż nad morzem Libijskim, znaną z dobrze zachowanego weneckiego zamku, urokliwych plaży oraz Drosoulites - duchów które pojawiają się w zamku po zmroku w maju :) Zamek został zbudowany w 1371 roku i Wenecjanie nazwali go Agias Nikita (od pobliskiego kościółka),jednak nazwa nie przyjęła się. Miejscowi zwali go Frangokastello (zamek Franków tj. zamek chrześcijańskich obcokrajowców) i ta nazwa przetrwała do dziś. Kwadratowe bastiony świadczą o tym, że twierdza pochodzi sprzed ery prochu strzelniczego, nota bene bastiony te nigdy nie zostały przebudowane ze względu na niskie znaczenie strategiczne regionu. Nad wejściem można zauważyć lwa świętego Marka - herb Republiki Weneckiej. To co widać dzisiaj, to w większości XIX-wieczna rekonstrukcja, którą zawdzięczamy tureckiemu dowódcy Mustaphie Naili Pashy (paradoksem jest to, że odbudował to, co wcześniej zniszczył podczas walk z kreteńskimi rewolucjonistami). Niedaleko twierdzy znajdują się trzy urocze plaże. Bezpośrednio przy zamku niewielka, piaszczysta z płytka wodą i łagodnym zejściem do morza. Na zachód od twierdzy (w kierunku Hora Sfakion) kamienisto-skalista z idealnie przejrzystą wodą (idealna do nurkowania) oraz na wschód od twierdzy (ok. 300m) jedna z najpiękniejszych plaż Krety zwana Orthi Ammos (w dosłownym tłumaczeniu - stojące piaski) znana z krystalicznie czystej wody oraz bardzo drobnego piasku. GODZINY OTWARCIA: w sezonie letnim, tj. od kwietnia do października: 10:00 - 18:00; w wysokim sezonie mogą być wydłużone, zimą najczęściej nieczynne. BILET WSTĘPU: 1,5euro dorosłi, dzieci i studenci - bezpłatnie. Giorgopolis i rzeka żółwi Zobacz więcej zdjęć Dojazd: Do Giorgopolis dojazd jest bardzo łatwy, na rzekę żółwi trzeba wjechać do Giorgopolis, przejechać przez mostek przy porcie i tuż za mostkiem skręcić w prawo, na końcu wąskiej dróżki można zostawić samochód. Parking: bezpłatny, przy porcie i na ulicy przy morzu bardzo dużo miejsc postojowych Informacje: Giorgopolis jest kameralną, niedużą nadmorską wioską (zaledwie 300 stałych mieszkańców), która od wielu lat przekształca się coraz szybciej w prężny kurort turystyczny. Ma szeroką piaszczystą plażę oraz słynną rzekę (jedną z kilku na krecie), w której można spotkać małe żółwie. Przełynięcie rzeki kajakiem lub rowerem wodnym dostarcza wiele przyjemności nie tylko najmłodszym, ale i starszym - przez pewien czas możemy się poczuć jak na dzikiej rzece w lesie tropikalnym, tyle że zamiast krokodyli i anakond będą nam towarzyszyły nieszkodliwe kaczki i czasem małe żółwie. Warto zabrać ze sobą chleb/bułki, które będziemy mogli rzucać kaczkom, jednak trzeba zważać na ich pazerność, aby nie musieć wiosłować ile sił w rękach (autopsja ;)). Giorgopolis Rzeka Żółwi Aptera i Zatoka Souda Zobacz więcej zdjęć Dojazd: bezproblemowy, liczne oznaczenia na Aptera Parking: bezpłatny, przy wejściu na wykopaliska jest mały parking, przy forcie na poboczu Informacje: Aptera, nazywana również Apteron, to starożytne miasto na Krecie, którego nazwa pochodzi z mitologii greckiej, a którą można przetłmaczyć na "bez piór". Skąd taka nazwa? Według owej mitologii, jest ona wynikiem konkursu, który toczył się między muzami a syrenami - czy może raczej sporu, który nieprzerwanie trwał od lat o to, które potrafią piękniej śpiewać. Syreny przegrały i w jego rezultacie straciły swoje skrzydła. Z bólu i rozpaczy po stracie, rzuciły się w otchłań morza. Aptera została założona w VI w. i do zniszczenia w IX wieku przez Arabów, była jednym z ważniejszych miast na Krecie (za Bizancjum była nawet siedzibą biskupa). Po dziś dzień ostał się fragment antycznego muru (pierwotnie mury miały 4km długości), pozostałości po rzymskich cysternach na deszczówkę oraz część greckiego teatru. Historia miasta jest dla nas dalej w bardzo dużej części nieznana ze względu na to, że prace wykopaliskow zaczęły się na dobre bardzo niedawno i archeologowie co rusz znajdują coś nowego. Po drugiej stronie wzniesienia znajduje się bardzo ładnie zrekonstruowany turecki fort, z którego rozpościera się wspaniały widok na zatokę Souda i nieczynne już więzienie (nota bene, również zabytkowe - służyło już Wenecjanom jako fort). UPDATE styczeń 2016: Archeolodzy odkryli 2 nowe posągi na wzgórzu Aptera, które przedstawiać mają Artemidę oraz Apollo. Bardzo dobrze zachowane posągi, szacuje się, że pochodzą z przełomu I i II wieku naszej ery. Samaria Zobacz więcej zdjęć Dojazd: W przypadku wycieczki do wąwozu Samaria istnieją dwie możliwości - z wykorzystaniem samochodu lub wykorzystując komunikację publiczną. W przypadku chęci dojechania do wąwozu samochodem, należy dojechać do Omalos. Tam zostawiamy samochód, następnie przechodzimy wąwóz, płyniemy statkiem do Agia Roumeli i tam wsiadamy w autobus, który jedzie do Omalos -> ta linia uruchamiana jest z dniem czyli wtedy, kiedy otwiera się wąwóz, autobusy są podstawiane odpowiednio pod godziny przypłynięcia promu. Podobnie wygląda sprawa, kiedy chcemy całą wycieczkę zorganizować przy pomocy kumunikacji miejskiej, różnica jest taka, że do Omalos dojeżdżamy autobusem z Chanii lub Rethymno Rozkład jazdy można pobrać ze strony przewoźnika - KLIK (Uwaga! Rozkład jazdy aktualizowany jest na bieżąco, w okresie zimowym połączenia na Omalos są zawieszone). Po przejściu wąwozu, w Agia Roumeli należy wybrać prom, w przypadku jak przyjechało się z Chania - do Sougia, a w przypadku jak przyjechało się z Rethymnonu - do Chora Sfakion. Tam będą czekać autokary kursowe, które wracają do miasta (w przypadku opóźnienia się promu nie ma się co martwić, autokary zawsze czekają). Druga opcja to tzw. opcja 'lazy', czyli leniwa - nie przechodzi się całego wąwozu. Można pojechać samochodem do Sougia, Paleochora lub Chora Sfakion, wziąć prom i przepłynąć do Agia Roumeli. Tam wejść do wąwozu od strony wyjścia i iść jak długo się chce, potem zawrócić. Informacje: Do wąwozu Samaria warto się wybrać - po pierwsze dla pięknych widoków, po drugie dla możliwości obcowania z dziką przyrodą, po trzecie dla satysfakcji przejścia najdłuższego wąwozu w Europie. Sam wąwóz Samaria mierzy ok. 16km, a do przejścia jest odcinek mierzący 18km tj. 16km wąwóz i 2km od wyjścia do Agia Roumelli. Trasa: Do wąwozu wchodzi się na wysokości 1235m miejsce to nazywane jest Xyloskalo (drewniane schody). Droga w dół początkowo biegnie w krajobrazie iście alpejskim: sosnowy las, dzikie kwiaty i dużo zieleni (w szczególności do początku czerwca).Gdzieniegdzie spotkać można urokliwy kościółek, a jeśli ktoś potrzebuje odpoczynku, to możne spocząć na chwilę lub dwiew którymś ze specjalnie przeznaczonych do tego miejsc. Mniej więcej w połowie drogi (dokładnie 7,5km od wyjścia z wąwozu) leży opuszczona wioska Samaria, położona na wysokości 300m Ostatni mieszkańcy wyprowadzili się w 1962 roku, kiedy wąwóz został rezerwatem przyrody. Dalej droga się zdecydowanie wypłaszcza, a ściany wąwozu stopniowo schodzą się ku sobie aby w kulminacyjnym miejscu odległość między nimi wynosiła zaledwie 3metry. Miejsce to nazywa się Sideroportes (Żelazne Wrota) i robi niesamowite wrażenie. Stając w środku można dotknąć obu ścian i patrzeć jak wysoko się wznoszą (na ok. 300m). Po wyjściu z wąwozu pozostaje ok. 2km drogi (w dużej części wyasfaltowanej) do miejscowości Agia Roumeli, gdzie po długiej wędrówce można coś zjeść, wykąpać się w morzu i oczywiście koniecznie trzeba kupić bilet na prom. UWAGA! Przejście wąwozu zajmuje wolnym tempem z licznymi postojami, ok. 5 godzin. Do przejścia wąwozu Samaria potrzebne są dobre buty. Nie muszą być to profesjonalne buty trekingowe, ale muszą być to buty zamknięte, najlepiej z twardą podeszwą. Nie trzeba brać ze sobą dużej ilości wody, ponieważ w Samarii często występują źródełka, dzięki któym stan wody można bez kłopotu uzupełnić. W specjalnie wyznaczonych miejscach można zatrzymać się odpocząć, uzupełnić stan wody, zapalić papierosa (tylko tam), czy skorzystać z toalety ( w warunkach dosyć spartańskich ). Imbros Zobacz więcej zdjęć Dojazd: prawie pod wejście, po zostawieniu samochodu należy się kawałek przejść do wejścia do wąwozu, po przejściu wąwozu można wrócić pod miejsce postoju samochodu taksówką. Parking: na ulicy, bezpłatny Informacje: Imbros jest jednym z najprzyjemniejszych wąwozów na Krecie. Niekiedy można się spotkać ze zdaniem, że jest ładniejszy i bardziej zróżnicowany od słynnej Samarii. Imbros jest krótszy od Samarii, ma długość ok. 8km i występuje w nim mniejsza różnica wysokości pomiędzy wejściem (Imbros 780m a wyjściem (Kotamitades 200m Jeżeli natomiast chodzi o widoki, to są one bardzo sympatyczne ? gdzieniegdzie dochodzące do 300m wysokości ściany wąwozu zbliżają się do siebie na odległość 2metrów. Przejście wąwozu zajmuje (wolnym tempem) ok. 2 godziny i należy zabrać ze sobą wystarczającą ilość wody, ze względu na brak możliwości uzupełnienia jej stanu po drodze. Przydadzą się dobre buty (minimum adidasy). Elafonisi i ceder beach Zobacz więcej zdjęć Dojazd: są dwie drogi: pierwsza nabrzeżna ? wąska, trzeba jechać powoli, ale piękna pod względem widoków, druga wewnątrz lądu; Elafonisi jest dobrze oznaczone. Aby dojechać do Ceder Beach należy przed Elafonisi skręcić w lewo (przejeżdża się pomiędzy ?plastikowymi szklarniami? , dojedzie się wtedy na wzniesienie, gdzie zawsze stoją samochody, stamtąd trzeba kawałeczek zejść. Parking: bezpłatny, przy Elafonisi znajduje się parking, przy Ceder Beach na klepisku na końcu drogi Informacje: Elafonisi jest jedną z najpiękniejszych i najbardziej znanych plaż na całej Krecie. Różowy piasek (którego niestety z roku na rok ubywa ze względu na turystów, którzy przywożą go jako pamiątkę do domów), płytka, wielokolorowa woda czynią pobyt na Elafonisi niezapomnianym przeżyciem. Ceder Beach jest zdecydowanie mniej znaną (w zasadzie całkowicie nieznaną) plażą na Krecie. Nazwa pochodzi od Cedrów, których kilka przy plaży rośnie (a kilkanaście na całej Krecie). Plaża charakteryzuje się piękną, krystalicznie czystą wodą, białym i czarnym piaskiem i ciszą (brak tam takiego zgiełku, jaki zawsze jest na Elafonisi). Elafonisi Ceder beach Plakias Zobacz więcej zdjęć DOJAZD: bezproblemowy, liczne oznaczenia PARKING: na ulicy głównej przy plaży INFORMACJE:Do niedawna mała wioska rybacka z niewieloma mieszkaniami. Plakias stało się jednym z najładniejszych kurortów południowej części Krety. Może poszczycić się krystalicznie czystą wodą oraz piękną, długą (1300m) i szeroką plażą, która skrajnie z lewej strony (tuż przy skale) jest zagospodarowana przez nudystów. Do Plakias warto pojechać dla chwili odpoczynku na łonie natury z dala od wielkomiejskiego hałasu, czy hucznych imprez. Kanion Wiatrów(Kotsifou) Zobacz więcej zdjęć Dojazd: przejeżdża się samochodem przez kanion pod drodze do Plakias od strony Rethymno Parking: kilka dużych zatoczek w różnych częściach kanionu Informacje: Przejazd przez Kanion Wiatrów Kotsifou robi niesamowite wrażenie. Wszystko jest w nim wielkie, wysokie i niesamowicie surowe. Kanion jest również miejscem nadającym się idealnie do obserwacji dzikich, drapieżnych ptaków, które majestatycznie latają nad nim. Moni Preveli i plaża Preveli Zobacz więcej zdjęć Dojazd: Moni Preveli ? bezproblemowy tuż pod Klasztor, plaża Preveli ? najlepiej zatrzymać się na dużym parkingu (nie sposób go przegapić), który znajduje się po lewej stronie po drodze do klasztoru. Parking: Klasztor Moni Preveli ? parking bezpłatny, Plaża Preveli ? parking płatny Informacje: Klasztor Moni Preveli pierwotnie był pod wezwaniem Jana Ewangelisty. Dzisiaj używana nazwa pochodzi od nazwiska rodziny Preveli z wioski Ardaktos, którzy go ufundowali. Klasztor z powodu udziału mnichów w walce przeciwko kolejnym okupantom, był często niszczony. Teraźniejszy urokliwy, nieduży kościół pochodzi z 1837 roku i cudem uniknął zniszczenia podczas II wojny światowej. Najstarszym zabytkiem klasztoru jest fontanna z XVIII wieku z inskrypcją ?zmyj swoje grzechy a nie tylko twarz?. W dawnych stajniach mnisi urządzili muzeum, w których wystawione są ikony, naczynia i inne przedmioty liturgiczne. Plaża Preveli należy do jednej z najładniejszych plaż na Krecie. Gaj palmowy (który spalił się w 2009roku, ale dzięki zdecydowanym działaniom miłośników plaży oraz władz Krety jest praktycznie nie do poznania), rzeka uchodząca do morza oraz bliskie sąsiedztwo skał tworzą jej niepowtarzalny charakter. Zdecydowanie warto tam spędzić chwilę, albo dwie. Moni Preveli plaża Preveli Jaskinia Melidoni Zobacz więcej zdjęć Dojazd: pod samo wejście, liczne oznaczenia na trasie narodowej Parking: na poboczu, bezpłatny Informacje: Jaskinia nazywa się tak samo jak wioska, niedaleko której się znajduje. Ma ona powierzchnię ok. 1500m2. W czasach minojskich i antycznych jaskinia była z całą pewnością miejscem kultu. Minojczycy oddawali w niej cześć siłom przyrody, a antyczni Grecy wysłannikowi bogów - Hermesowi. Jaskinia jest przygotowana pod względem komercyjnym (oświetlona, schody itp.) i warta zobaczenia, chociażby ze względu na duże skupiska stalaktytów i stalagmitów. Jaskinia Sfendoni Zobacz więcej zdjęć Dojazd: pod samo wejście Parking: parking bezpłatny Informacje: Jaskinia znajduje się we wiosce Zoniana i jest największą (przynajmniej z dotychczas odkrytych) jaskinią na Krecie o powierzchni 3000 m2. Wejście do jaskini możliwe jest tylko z przewodnikiem (co ok. 40 minut). Jaskinia jest przygotowana pod względem komercyjnym (zmieniające kolor oświetlenie, pomosty itp.) i bardzo atrakcyjna. Spili Zobacz więcej zdjęć Dojazd: do miejscowości Parking: na drodze, bezpłatny Informacje: Spili jest bardzo urokliwą i małą wioseczką w środkowej części Krety. Można tam znaleźć wąskie uliczki, wciśnięte w wzgórze domki i ciekawą fontannę z czasów weneckich. Spili jest często odwiedzana przez osoby zwiedzające południe Krety, w tym Preveli oraz Matalę. Nazwa miasta pochodzi z greckiego słowa 'spiloeon', co oznacza 'jaskinia'. Spili najbardziej słynie z weneckiej fontanny znajdującej się na placu Kefalovrisi w centrum miasteczka, z której płynie czysta, źródlana woda pochodząca ze szczytu Psiloritis, bogata w żelazo i zawsze mająca temperaturę 13 stopni Celsjusza. Fontannę zdobi rzeźbionych 25 głów lwa, które co chwila znajdują się w obiektywach turystów Dodatkowo fontanna bardzo dobrze komponuje się w miasto, tym bardziej, że bardziej wprawne oko wypatrzy również domy, które jeszcze ostały się po erze weneckiej. Piękno Spili podkreślone jest przez zieleń je otaczającą oraz przez szczyt o nazwie Vorizis, który mierzy 930m. a który stanowi doskonałe tło dla miasta. Poza fontanną, w centrum Spili znajdziemy wiele sklepów oferujących kreteńskie rękodzieło z przeważającymi ręcznie haftowanymi tkaninami. Przy wjeździe do miasta, naszym oczom ukaże się imponująca katedra wraz z klasztornym kompleksem. Wszystko jest bardzo zadbane, a znajduje się w Spili z tego powodu, iż to właśnie Spili jest stolicą region Agios Vasilios ale i również siedzibą tzw. Świętych Metropolii Sfakia, Sivritos oraz Lampis, które swoją historią sięgają 5-tego wieku naszej ery. Agia Galini Zobacz więcej zdjęć Dojazd: do miejscowości Parking: na drodze, bezpłatny Informacje: Agia Galini oznacza w dosłownym tłumaczeniu 'święty spokój' i takie właśnie jest. Pierwszym wrażeniem, które się odnosi wjeżdżając do wioski to to, że mieszkańcy są bardzo gościnni, a samo miasteczko ma przyjemną atmosferę. Agia Galini jest niedużym miasteczkiem portowym, znajdującym się na południu Krety, a tym samym nad Morzem Libijskim. Znajduje się również tuż obok granicy dzielącej prefekturę Rethymno od Iraklio ? do Heraklionu jest stąd 77,5km, do Rethymnonu 52,5km. Położenie Agia Galini może wprawić w zachwyt nie jednego, miasto otoczone jest przez trzy szczyty ( w tym najwyższy szczyt Krety ) ? Asoderoto, Kedros oraz Psiloritis. Naszą uwagę przykuje też kaskadowa zabudowa miasteczka, z jego wąskimi uliczkami oraz uroczymi, pomalowanymi na biało domkami, które wydają się jakby ?wciśnięte? w siebie. Agia Galini to również mały, urokliwy port wraz z licznymi tawernami go otaczającymi. Bez dwóch zdań można stwierdzić, że Agia Galini to bardzo ?klimatyczne? miejsce , w którym warto zatrzymać się chociaż na chwilę. Anogia Zobacz więcej zdjęć Dojazd: do miejscowości Parking: na drodze, bezpłatny Informacje: Położona u podnóża najwyższego szczytu Krety Psyloritis Anogia jest przykładem ciekawego miasteczka, które pomimo napływu milionów turystów na wyspę, zachowało swój tradycyjny charakter. Życie płynie tutaj bardzo powoli. Anogia została najprawdopodobniej zbudowana przez uciekających przed Wenecjanami mieszkańców Axos i od początku swojego istnienia kultywowała tradycje zbrojnego oporu przeciwko najeźdźcom. Mieszkańcy wioski brali aktywny udział we wszystkich powstaniach, za co zapłacili w rezultacie w 1944 roku najwyższą cenę. Miejscowość została obrócona w ruinę w odwecie za pomoc mieszkańców w porwaniu niemieckiego dowódcy generała Karla Kreipe. Axos Zobacz więcej zdjęć Dojazd: do miejscowości Parking: na drodze, bezpłatny Informacje: Dzisiaj cicha i spokojna górska wioska była niegdyś jednym z najważniejszych miast starożytnej Krety Oaxos, której pozostałości ostały się do dnia dzisiejszego i można je oglądać w odległości ok. 1 km od centrum wioski. Wioskę warto zobaczyć ze względu na tradycyjną zabudowę, jak i również piękne położenie. Patsos i tama Potamoi Zobacz więcej zdjęć Dojazd: bezpośrednio pod wejście do wąwozu Parking: parking, bezpłatny Informacje: Wąwóz Patsos jest miejscem zdecydowanie wartym odwiedzenia. Pełen zieleni, urokliwy i bardzo łatwy do pokonania, jest miłym miejscem na popołudniowy relaks. W wąwozie wydzielonych jest również wiele miejsc na piknik, więc zabranie swojego prowiantu jest całkiem dobrym pomysłem. Niewątpliwą atrakcją jest wkomponowany w skałę malutki kościółek pod wezwaniem świętego Antoniego. W wąwozie płynie niewielka rzeczka, która zasila usytuowany niedaleko sztuczny zalew z zaporą. Patsos Tama Potamoi Moni Arkadi Zobacz więcej zdjęć Dojazd: bezpośrednio pod wejście do klasztoru Parking: parking bezpłatny Informacje: Moni Arkadi to bez wątpienia najsłynniejszy klasztor Krety. Jest również jednym z najpiękniej położonych, bo u podnóża najwyższego wzniesienia Krety - Psyloritis oraz najlepiej zachowanych Kreteńskich monastyrów. Naukowcy do dziś nie mogą dojść do porozumienia w sprawie daty fundacji klasztoru. Rozpiętość jest bardzo duża, bo od V do X wieku. Na pewno wiadomo ze źródeł pisanych, że mnisza społeczność istniała w XIV wieku, i że była jedną z najbogatszych na wyspie. Klasztor zasłynął na arenie międzynarodowej w 1866 roku, kiedy na Krecie wybuchło powstanie przeciwko ówczesnym okupantom - Turkom. Wojska tureckie mające zdecydowaną przewagę liczebną, oblegały klasztor, w którym ukrywali się powstańcy. Kiedy atakujący sforsowali bramę i wdarli się do środka, jeden z obrońców strzelając z pistoletu doprowadził do eksplozji składowanej w klasztorze amunicji. Zginęły setki Kreteńczyków i Turków. Zbiorowe samobójstwo wyspiarzy odbiło się szerokim echem na arenie międzynarodowej i do dziś rocznica tych tragicznych zdarzeń tj. 9 listopad, obchodzony jest jako święto narodowe. Obecnie można zobaczyć pozbawioną dachu kryptę gdzie miał miejsce wybuch i pospacerować po reszcie dobrze utrzymanego i pełnego różnokolorowych kwiatów obiektu. Zachował się XVI ? wieczny kościół wybudowany w stylu rokoko, można również zobaczyć w pozostałych budynkach, niewielkie muzeum poświęcone obrońcom wiary chrześcijańskiej. Triopetra Zobacz więcej zdjęć Dojazd: bezpośrednio pod plaże Parking: na poboczu, bezpłatny Informacje: Piękna, piaszczysta, niekomercyjna plaża, gdzie bardzo rzadko kiedy można spotkać turystę. Jest to jedno z tych jeszcze dzikich miejsc na Krecie. Triopetra dzieli się na dwie plaże, odzielone od siebie skałami, które "wyrastają" z wielokolorowego morza. Od tychże właśnie skał pochodzi nazwa miejsca, bowiem 'tria' w języku greckim oznacza 'trzy', 'petra' - 'kamień/skała'. Gdybyśmy więc chcieli nazwę plaży przetłumaczyć na język polski, brzmiałaby ona "Trzy skały". Pierwsza plaża, zwana Koumado oraz Małą Triopetrą, jest plażą mniejszą, również piaszczystą, ale nie rzadkie są niej i małe kamyczki. Osoby, które wolą plaże zagospodarowane, powinny wybrać tę plażę. Możemy na niej wypożyczyć leżaki i parasole, a kiedy zgłodniejemy - udać się do tawerny. Druga plaża - Chatzi, znajduje się na zachód od skał i ciągnie się w kierunku Plakias. Będąc na tej plaży, stąpać będziemy po gruboziarnistm piasku. Ta plaża jest bardziej dzika, mniej uczęszczana. Falasarna Zobacz więcej zdjęć Dojazd: bezpośrednio pod plaże Parking: na poboczu, bezpłatny Informacje: Długa i szeroka plaża charakteryzująca się złotym piaskiem i łagodnym zejściem do morza (odcinek Pachia Amos). Na północnej części znaleźć można również pozostałości po porcie z czasów, kiedy na wyspie panowali Rzymianie. Co ciekawe, leżą one dziś na lądzie. Dzieje się tak dlatego, ponieważ zachodnie wybrzeże Krety podniosło się od czasów antycznych o kilka metrów. Sama osada była gniazdem piratów i dlatego została zniszczona przez Ezymian w połowie I w. aby potem odbudować ją na nowo. Do dziś zachowały się głównie fragmenty fundamentów domów i murów obronnych. Margerites Zobacz więcej zdjęć Dojazd:bezpośrednio do miejscowości Parking: na ulicy, bezpłatny Informacje: Tradycyjna bardzo ładnie położona wioska znana na Krecie jako centrum garncarstwa i to nie tylko tego artystycznego. Oprócz ozdobnych waz, warsztaty produkują również donice, czy wielkie kadzie. Co ciekawe, część rzemieślników używa jeszcze tradycyjnych, opalanych drzewem pieców. Wiele domów we wiosce pamięta jeszcze czasy pobytu na wyspie Wenecjan, wiele kościółków jest pięknie zdobionych. Wioskę warto odwiedzić chociażby po to, by zobaczyć piękne, kolorowe wyroby garncarskie i delektować się tutejszą atmosferą, która jest bardzo przyjemna. Potamida Zobacz więcej zdjęć Dojazd:bezpośrednio Parking: na ulicy, bezpłatny Informacje: Niespotykane błotne góry. Potamida to fenomen geologiczny. Do dziś nie wiadomo w jaki sposób powstały. Wiadomo natomiast, że są bardzo warte zobaczenia, chociażby ze względu na ich oryginalność. Aradena most i wąwóz Dojazd: pod most- bezpośrednio, do wąwozu - bezpośrednio taksówką z Chora Sfakion lub taksówką wodną od strony Marmara Parking: przy moście bezpłatny, w Chora Sfakia płatny około 3euro/dzień. Informacje: stalowy most zawieszony na wysokości 138metrów oraz Wąwóz Aradena, długi na 7km. Przejście wąwozem może być ciekawą alternatywą dla wąwozów takich jak Imbros, czy Samaria. Dystans jest nieco krótszy od wąwozu Imbros (który mierzy 8km) oraz przeszło 2 razy krótszy od Samarii (16km) i wynosi około 7km. Należy pamiętac przy tym, że mimo krótszej odległości do pokonania, wąwóz ten zaleca się osobom posiadającym już pewne doświadczenie w trekkingu. Wąwóz można przejść na dwa sposoby : w górę lub w dół. Wybierając pierwszy sposób (uważany za łatwiejszy), nasza droga rozpocznie się z plaży Marmara: 1. PIERWSZY SPOSÓB: MARAMARA -> ARADENA Dostanie się na plażę Marmara, 3 sposoby: - przepłynięcie taksówką wodną z Loutro (w okresie letnim; koszt 5euro, taksówki odpływają z Loutro o 11:00, z powrotem płyną o 17:00 ? stan na lato 2015, jeśli ktoś ma nowsze informacje, prosimy o kontakt) - ten sposób najbardziej polecamy - Łódź z Chora Sfakion do plaży Marmara - trekking szlakiem E4 z Loutro (przejście koło 4 godzin, koniecznie buty z twardą podeszwą ) Z plaży zmierzamy w kierunku wąwozu, gdzie na samym początku czekają nas zapierające dech w piersiach widoki. UWAGA: na tym odcinku możemy natknąć się na kwitnące krzewy oleandrów (zwłaszcza wiosną), nie należy ich zrywać ani dotykać, gdzyż alergicy mogą dostać reakcji skórnych (oleandry są trujące, z ich liści robi się trutkę na szczury). Idąc przez wąwóz najlepiej podążać za oznaczeniami w postaci znaków z farby lub małych stert kamieni. W wąwozie znajduje się tylko 1 źródło wody ? w dodatku często wyschnięte, dlatego należy zabrać ze sobą wystarczającą ilość wody pitnej. Po około 2 godzinach marszu, naszym oczom ukaże się stalowy most w Aradenie, pod którym będziemy przechodzili (znacznie niżej, aniżeli sam most się mieści ;-)). Idąc dalej, na rozwidleniu dróg będziemy mogli zdecydować, gdzie chcemy pójść dalej ? czy do opuszczonej wioski Aradena czy do Anopolis. CIEKAWOSTKA: Wioska Aradena jest niezamieszkała od 1947roku, kiedy to dwóch chłopców toczyło spór o kozi dzwonek, który zakończył się śmiercią wielu mieszkanców wioski na wskutek vendetty. Warta odwiedzenia Aradena, czyli starożytny Aradin, była osadą już za czasów panowania Rzymian, Bizancjum oraz Wenecjan. 2. DRUGI SPOSÓB : ARADENA -> MARMARA Przejście w drugą stronę wąwozu zajmuje podobną ilość czasu, jednak z racji tego, że wąwóz jest stromy, a kamienie i skały w wielu miejscach wyślizgane, należy być bardziej ostrożnym i jeszcze uważniej stawiać kroki. Dostanie się do początku wąwozu: - z Chora Sfakion taksówką, koszt około 30euro - przejście pieszo z Loutro przez Livianę do Aradena (długi marsz, odległość koło 9km), - przejście z Loutro przez Anopolis lub taxi do Anapolis, później pieszo (można też podjechać pod sam wąwóz). Wąwóz pokonujemy tak samo, trekking kończąc na plaży Marmara, skąd o 17:00 odpływa taksówka wodna. WARTO WIEDZIEĆ: Będąc w wiosce Anopoli, warto zajrzeć do piekarnii przy końcu wioski, aby skosztować Placka Sfakijskiego, będącego typowym daniem tego regionu. My weszliśmy do piekarnii Orfanoudakis, gdzie zostaliśmy poczęstowanii pysznymi ciastkami koulourakia (które skłoniły nas do nabycia opakowania na drogę ;) oraz buteleczką raki. (zobacz więcej zdjęć na naszym fanpage'u na facebooku) .
W miejscach, gdzie wiewiórki nie są zakłócane przez ludzi i zwierzęta, układają swoje gniazda niżej w krzakach jałowca.Ale w tym przypadku, jak również na drzewach, gniazdo wiewiórki jest w dogodnej lokalizacji.Czasami wiewiórki wyposażają gniazda srok i innych ptaków do ich zakwaterowania.Okazuje się, że wiewiórki biorą gniazda od swoich bardziej drapieżnych krewnych
Kret to bardzo ciekawe stworzenie, nie zawsze mile widziane w przydomowym ogrodzie. Należy do ssaków owadożernych, jego pokarm stanowią dżdżownice,… Ciekawostki z życia kretaCo stanowi posiłek kreta?Czy krety są chronione przepisami prawa?Jakie domowe sposoby na kreta warto wykorzystać?Jak pozbyć się kreta z ogrodu kiedy nie mamy czasu? Kret to bardzo ciekawe stworzenie, nie zawsze mile widziane w przydomowym ogrodzie. Należy do ssaków owadożernych, jego pokarm stanowią dżdżownice, owady oraz ich larwy. Zamieszkuje głównie północne obszary Europy i Azji. Zanim zaczniemy na dobre prowadzić walkę z tym zwierzątkiem warto poznać jego zwyczaje i styl życia. Najpierw wroga trzeba poznać. Następnie dobrze przemyśleć jak pozbyć się kreta ze swojego terenu. Ciekawostki z życia kreta To małe stworzenie niestety pozbawione jest możliwości widzenia, ponieważ całe swoje życie spędza pod powierzchnią ziemi. Dzięki silnym łapom w kształcie łopat tworzy kilometry podziemnych tuneli, tam organizując swoje życie. Idealny wręcz słuch i zmysł czucia sprawia, że kret z łatwością wyszukuje swoje potencjalne pożywienie. Dla człowieka wyczulone zmysły to niestety zła wiadomość. Bardzo trudnym zadaniem jest złapanie kreta na swojej działce. Co kilka godzin te urocze stworzenia usuwają ziemię z tuneli tworząc kretowiny na powierzchni gruntu. Uprzykrzając życie ogrodnikom narażają się na niechlubne miano niszczycieli trawników i przepięknych rabat. Całe lato tworzą podziemne gniazda, w których zbierają pożywienie na zimę. Nie zasypiają jednak, prowadzą aktywny tryb życia głęboko pod ziemią. Krety nie przepadają za towarzystwem, stąd na jednej działce zazwyczaj mieszka jeden osobnik, pod warunkiem, że nie jest to okres wiosenny, kiedy samice rodzą około 6 młodych potomków. Największa aktywność tego ssaka przypada na godziny poranne i właśnie wtedy właściciele maja okazję pozbyć się nieproszonego gościa. fot. Jakie są najlepsze domowe sposoby na kreta ? Co stanowi posiłek kreta? A może warto pogodzić się z tym miłym osobnikiem? Sposobów na skuteczne pozbycie się kreta jest wiele, ale czy nie warto zastanowić się nad dobrymi stronami posiadania kreta na swojej posesji? Ze względu na miejsce zamieszkania oraz sposób życia może stać się naszym przyjacielem. Dietę tego osobnika stanowią często szkodniki roślin, z którymi bezskutecznie próbujemy walczyć. Krety uwielbiają: larwy chrabąszczy, dżdżownice, żaby, ślimaki, drutowce, pędraki. Ilość pokarmu, jaką zjada przeciętny kret znaczenie przekracza jego wagę, więc w ciągu dnia może zniszczyć szkodniki, które podjadają trawnik czy rośliny. Dodatkowo, kret nie zjada roślin. Niestety podczas kopania tuneli często uszkadza ich podziemną część. Czy krety są chronione przepisami prawa? Prawo reguluje kwestie ochrony kreta. Jak się pozbyć kreta z działki jeśli zgodnie z prawem jest on objęty częściową gatunkową ochroną. Pomimo jego zasług związanych ze zwalczaniem szkodników wielu ogrodników nie chce kopców na działce, zniszczonych rabat, czy warzywników. Na szczęście istnieje wiele sprawdzonych zgodnych z przepisami sposobów, które warto wypróbować na swojej działce. Ważne, aby być cierpliwym i nie zrażać się niepowodzeniami. Często walka z kretem trwa latami a gdy uda nam się pozbyć jednego z nich, po kilku tygodniach a czasem nawet dniach pojawia się następny. fot. Czy zastanawiałeś się kiedyś jak się pozbyć kreta z ogrodu ? Jakie domowe sposoby na kreta warto wykorzystać? Jeśli decyzja o zastosowaniu domowych sposobów na kreta zapadła można przejść do działania. Najczęściej wymieniane skuteczne metody na kreta prezentowane na forach internetowych to: samodzielne wyłapywanie kretów, systematyczne odstraszanie, świece dymne, odstraszacze akustyczne, stosowanie roślin, których zapachu krety nie lubią, siatki na gryzonie, pułapki na krety. Najskuteczniejszym sposobem pozbycia się nieproszonego gościa z ogrodu jest krzesełko, łopata, wiadro i dużo cierpliwości. Ten skuteczny sposób na kreta opisywany na forum jest najefektywniejsza metodą. Należy cierpliwie rozsiąść się na krzesełku i czekać aż stworzenie zacznie tworzyć kopce. Bezszelestnie zbliżyć się do kretowiny i szybkim ruchem wykopać zwierzątko, umieścić we wiadrze i wywieźć daleko poza granice działki. Takie działanie wymaga cierpliwości, ale przy odrobinie wprawy z każdym kolejnym krokiem będzie łatwiej. fot. Nie jeden działkowiec zadawał sobie to pytanie, mianowicie jak pozbyć się kreta z działki raz na zawsze ? Jak pozbyć się kreta z ogrodu kiedy nie mamy czasu? Warto udać się do sklepu ogrodniczego i skorzystać z oferty gotowych produktów. W szerokim asortymencie można znaleźć świece dymne, które wypłoszą szkodnika swoim zapachem oraz odstraszacze akustyczne, których dźwięk jest dla zwierzęcia nie do zniesienia. Koniecznie należy umieścić na rabatach i trawnikach odstraszacze w postaci wiatraczków lub samodzielnie wykonanych hałasujących przedmiotów. Ogrodnicy na forach internetowych tłumaczą jak pobyć się kreta za pomocą pułapki. Aby ta metoda zadziałała należy przestrzegać kilku ważnych zasad. Obowiązkowo należy stosować rękawiczki ponieważ z racji wyczulonego węchu zwierzę nie zbliży się do zamontowanej pułapki, wręcz ominie ją szerokim łukiem. Miejsca chętnie odwiedzane przez krety można obsadzić roślinami, których nie tolerują. Sprawdzi się czosnek, bazylia, aksamitki czy komosa. Wydzielany przez nie zapach odstrasza kreta. Często przezorni właściciele już na etapie budowy, wiedząc jak trudno jest pozbyć się kretów, stosują siatki i podmurówki wokół swojego terenu. Idealna opcja, niestety koszt inwestycji jest wysoki i często nieosiągalny dla przeciętnego właściciela domku. Co zrobić kiedy kret nie daje nam spokoju? Mamy dwie opcje, zaprzyjaźnić się lub toczyć nieustanną walkę o swoje miejsce. bGaqqH.
  • mf6536sufx.pages.dev/241
  • mf6536sufx.pages.dev/42
  • mf6536sufx.pages.dev/53
  • mf6536sufx.pages.dev/317
  • mf6536sufx.pages.dev/376
  • mf6536sufx.pages.dev/251
  • mf6536sufx.pages.dev/85
  • mf6536sufx.pages.dev/255
  • mf6536sufx.pages.dev/154
  • jak znaleźć gniazdo kreta